എംസോണ്‍ റിലീസ് - 1215 http://www.malayalamsubtitles.org/ www.facebook.com/msonepage
പരിഭാഷ : വെള്ളെഴുത്ത്
അവതരിപ്പിക്കുന്നത്..
ആഗ്നസ് വാർദയുടെ ചിത്രം
പെറുക്കിയെടുക്കുന്നവരും പെറുക്കിയെടുക്കുന്നവളും
ഗ്ലീനിങ്ങിലെ ‘ജി’ -
പെറുക്കുക എന്നു വച്ചാൽ കൊയ്തിനുശേഷമുള്ള ധാന്യമണികൾ ശേഖരിക്കുക.
അങ്ങനെ ശേഖരിക്കുന്നവരാണ് പെറുക്കുന്നവർ.
മുൻപ് സ്ത്രീകളാണ് അത് ചെയ്തിരുന്നത്.
മില്ലെറ്റിന്റെ ‘ഗ്ലാന്യൂസെസ്’..(ഒരു ചിത്രം) എല്ലാ നിഘണ്ടുകളിലും ഉണ്ട്.
ശരിക്കുള്ള പടം ഓർസേയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ധാന്യം പെറുക്കൽ, അത് പഴയ രീതിയാണ്.
അമ്മ പറയും, '' എല്ലാം പെറുക്കിയെടുക്കണം, ഒന്നും വെറുതെ കളയരുത്.''.
പക്ഷേ കഷ്ടം! ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യാറില്ലായിരുന്നു.
യന്ത്രങ്ങൾ ഇക്കാലത്ത് വളരെ കാര്യക്ഷമമാണ്.
മുൻപ്, കുനിഞ്ഞു നടന്ന് പെറുക്കുകതന്നെ വേണം.
നമ്മുടെ അയൽക്കാരോടൊപ്പം,
ഗോതമ്പും അരിയും എല്ലാം...
ഞാൻ വലിയൊരു മുന്നാരത്തുണി കെട്ടും.
എന്നിട്ട് ഗോതമ്പിന്റെ കതിരു പെറുക്കാൻ പോകും.
ഭംഗിയുള്ള കതിരുകൾ ഞങ്ങൾ പെറുക്കും.
കൊതുകിന്റെയും പ്രാണികളുടെയും കടിയും കൊണ്ട്, ദിവസം മുഴുവൻ വെയിലത്ത്.
എങ്കിലും നല്ല ദിവസങ്ങളായിരുന്നു,
ഞങ്ങൾക്ക് അതു രസമായിരുന്നു.
വൈകുന്നേരം എല്ലാവരും തളരും, മുന്നാരത്തുണിയും ചെറുസഞ്ചികളുമായി വീട്ടിലെത്തും.
ഒന്നിച്ച് കാപ്പി കുടിച്ചും ചിരിച്ചും രസകരമായി സമയം പോകും.
ആ കളപ്പുരയിലാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്, അവിടെത്തന്നെ മരിക്കും.
- പക്ഷേ ഉറപ്പില്ല! - ഓക്കെ. വളരെ നന്ദി.
എല്ലാവർക്കും വളരെ വളരെ നന്ദി.
എനിക്കെല്ലാംകൂടി തെറ്റി, നിങ്ങളിപ്പോൾ എന്നെ തെറ്റിച്ചു.
അതെ, ഞാനും മണികൾ പെറുക്കാൻ പോകുമായിരുന്നു.
അമ്മൂമ്മയ്ക്കും സഹോദരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം.., എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്.
മുൻപ്, യുദ്ധകാലത്ത്, പട്ടിണിയായിരുന്നു. ധാന്യം പെറുക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.
ആ ധാന്യം പൊടിച്ചാണ് ഞങ്ങൾ,
റൊട്ടിക്കുള്ള മാവുണ്ടാക്കിയത്,
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല, അതുകൊണ്ട് പോകുന്നില്ല.
പക്ഷേ ചോളം പെറുക്കാൻ വരുന്ന ചിലരെ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയൊക്കെ കാണാം.
ധാന്യം പെറുക്കൽ ഒരു പക്ഷേ അവസാനിച്ചിരിക്കണം.
പക്ഷേ ആർത്തിപിടിച്ച സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിലുള്ള ആ കുനിഞ്ഞു നിൽപ്പ് മറഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല
പട്ടണത്തിലായാലും ഗ്രാമത്തിലായാലും പെറുക്കാൻ കുനിഞ്ഞു നിൽക്കണം.
നാണക്കേടൊന്നുമില്ല, ആകെ ആശങ്കകൾ മാത്രം
അതെ, ആഹാരത്തിനായുള്ള ഉഴയ്ക്കൽ...
കഷ്ടമാണ്, സങ്കടകരമാണ്,..
കുനിയുക എന്നു വച്ചാൽ യാചിക്കുക എന്നല്ല.
പക്ഷേ അവരെ അങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ മനസു നോവും!
അവശിഷ്ടങ്ങൾ പെറുക്കി തിന്നുക.
കളഞ്ഞത് തിന്ന് ജീവിക്കുക.
പൊട്ടും പൊടിയും കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞുകൂടുക.
തെരുവിൽ കളഞ്ഞ മിച്ചങ്ങൾ.
ഉടമസ്ഥരില്ലാത്ത ചവറുകൾ
തൂപ്പുകാരെപ്പോലെ ചവറുപെറുക്കി ജീവിക്കുന്നവർ
നമുക്കു നിസ്സാരം, അവർക്കത് വലിയ കാര്യം.
വിശപ്പിനെ കൊല്ലാൻ അവർ അലയുന്നു.
എന്നും ഒരേ വേദന. എന്നും ഒരേ കളി.
ഇന്നലെ അത് പാടങ്ങളിലായിരുന്നു, ഇന്നത് നഗരങ്ങളിലാണ്.
അവരിന്നും വിനയത്തോടെ കുനിയുന്നു, ബാക്കി വന്നവ പെറുക്കാൻ..
ഇപ്പോൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്കൊപ്പം ആണുങ്ങളും കൂടിയിട്ടുണ്ട്.
പെറുക്കുന്നതിന്.
സ്വന്തം നിലയ്ക്കാണ് അവർ പെറുക്കിയെടുക്കുന്നത്, അതെന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തുന്നു.
ചിത്രങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ..
മുൻപ് അവരൊരു കൂട്ടമായിരുന്നു, അപൂർവമായേ ഒറ്റയ്ക്കാവൂ..
പക്ഷേ പ്രസിദ്ധമായ ഒരെണ്ണമുണ്ട്.
അരാസിലെ കാഴ്ചബംഗ്ലാവിൽ, ജൂൾസ് ബ്രെട്ടൻ വരച്ച ചിത്രം.
ഞങ്ങൾ വടക്കോട്ടുള്ള റോഡിലൂടെ പോയി.
ധാരാളം വലിയ ട്രക്കുകൾ.. ഞാനതിലോട്ട് വരാം.
ഞങ്ങൾ അരാസ് പട്ടണത്തിൽ എത്തി.
അവിടത്തെ നാൽക്കവല കണ്ടു,
കാഴ്ചബംഗ്ലാവു കണ്ടു,
ബ്രെട്ടന്റെ ധാന്യം പെറുക്കികളായ സ്ത്രീകളെ കണ്ടു.
സിനിമയിൽ പെറുക്കിയായ മറ്റൊരു സ്ത്രീയുണ്ട്, അത് ഞാനാണ്.
ഗോതമ്പു കതിര് താഴെയിട്ട് ക്യാമറ കൈയിലെടുക്കുന്നതാണ് എനിക്കു സന്തോഷം.
ഇതെല്ലാം ചെറിയ ക്യാമറകളാണ്,
ഡിജിറ്റൽ ക്യാമറകൾ, ഒന്നാന്തരം .
ചലനങ്ങളെയെല്ലാം വ്യക്തമായി ഒപ്പിയെടുക്കും.
സ്വന്തം ഗുണങ്ങളിൽ മതി മറക്കും,
യാഥാർത്ഥ്യത്തെ കുറച്ചു കടത്തി പറയാൻ സഹായിക്കും.
അല്ല, ഇത് ..ഓഹ്.. എന്ന ദേഷ്യം കാണിക്കില്ല,
ഓഹ്.. എന്നു നിരാശ കാണിക്കയുമില്ല,
ഇത് പഴയ കാലമല്ല, എന്റെ ശത്രു...
ഇത് വാർദ്ധക്യ കാലമായിരിക്കാം, എന്റെ സുഹൃത്തേ, പക്ഷേ ഇപ്പോഴും എന്റെ തലമുടിയാണ്.
എന്റെ കൈകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അവസാനം അടുത്തെന്ന്..
ശരി, ഇപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ ബ്യൂസിലേക്ക് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഇവിടത്തെ ഗോതമ്പ് പ്രസിദ്ധമാണ്, വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞു.
പകരം ഉരുളക്കിഴങ്ങ് പെറുക്കുന്നത് നമുക്ക് നോക്കാം..
യന്ത്രം കൊണ്ടുള്ള മെതിക്കലിന് പാടത്തിൽ ചാലുകളുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു
വരമ്പുകൾ കൊയ്ത്തുയന്ത്രങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി തയ്യാറായിരിക്കുന്നു .
കൊയ്തു കഴിഞ്ഞാലുടൻ,
മൊത്തം പാടത്തിൽനിന്നും നമുക്ക് കിഴങ്ങ് പെറുക്കാം..
- ഹലോ. - ഹലോ മിസിസ്. ബോർഡ്.
രാവിലെമുതൽ, 250 പൗണ്ട് ഞാനൊറ്റയ്ക്ക് ശേഖരിച്ചു.
ഇതെല്ലാം കൊള്ളാവുന്നവയാണ്, ചാളമീനോടൊപ്പം കഴിക്കാം.
ഭക്ഷണക്കടകൾ ഇവ വാങ്ങിക്കൊള്ളും..
യന്ത്രം നല്ലവണ്ണം പണിയെടുക്കാതിരിക്കുന്നത് ചിലർക്ക് സന്തോഷമാണ്.
ബാക്കിവന്നവ ഇവിടെ ഇഷ്ടംപോലെ കിടപ്പുണ്ട്.
ട്രാക്ടറുകൾ ആഴത്തിൽ കിളയ്ക്കും. എന്നിട്ട് അനങ്ങാതെയാവും.
അവർ യന്ത്രത്തിനെ പൊക്കിയെടുക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ കിഴങ്ങുകൾ അവിടെ കിടക്കും.
അതുകൊണ്ട് കിഴങ്ങു പെറുക്കുന്നവർക്ക് പാടത്തിൽ ഉത്സവമായി, ഇല്ലേ?
ഓഹ്ഹ്.. പിന്നല്ലാതെ.
ഉടമസ്ഥർക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലേ.
ഇതുവരെ കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല.
അവർക്ക് സദ്യയൊന്നും നടത്തേണ്ടതില്ലല്ലോ.
എങ്കിലും ഇവയെ തരം തിരിക്കണം.
സൂപ്പർ മാർക്കറ്റുകളിൽ ഉറപ്പുള്ളവയേ വിൽക്കാൻ പറ്റൂ.
5 1/2 മുതൽ 11 വരെ പൗണ്ടുകൾ കൊള്ളുന്ന ബാഗുകളിൽ.
നിശ്ചിത വലിപ്പത്തിൽ, തരം തിരിക്കാൻ,
പ്രത്യേക കഴിവുതന്നെ വേണം,
അതുകൊണ്ട് വലിപ്പമുള്ളത് ഞങ്ങൾ കളയും.
ഉരുളക്കിഴങ്ങ് ഏതാണ്ട് 4500 ടൺ ഓരോ വിളവെടുപ്പിലും കിട്ടും.
അതിൽ 25 ടൺ അവർ എടുക്കില്ല,
കളയും.
വലിപ്പമുള്ളത്, പച്ചയായത്, കല്ലുപോലെ- യുള്ളതൊക്കെ ഞങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കും.
മുറിഞ്ഞതും ചീത്തയായതും കളയും.
അവ വിൽക്കാൻ പറ്റില്ല.
2 മുതൽ 4 വരെ ഇഞ്ചുള്ള ഉരുളക്കിഴങ്ങ്..
വിൽക്കുന്നവരാണ് ഞങ്ങൾ.
അതിൽക്കൂടുതൽ വലിപ്പമുള്ളവ സ്വാഭാവികമായും കളഞ്ഞേ പറ്റൂ.
ഉരുളക്കിഴങ്ങ് പലരുടെയും പ്രധാന ആഹാരമാണ്.
ധാരാളം ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ ഇങ്ങനെ കളയുന്നതുകൊണ്ട്,
പെറുക്കിയെടുക്കുന്ന പതിവു് വീണ്ടും ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആളുകൾ അടുത്ത് കാത്തു നിൽക്കും.
വണ്ടികളെ പിന്തുടർന്നു വരും.
ഞങ്ങൾ ചരക്കുവണ്ടികളുടെ പിന്നാലെ പോയി. പക്ഷേ ആരെയും കണ്ടില്ല.
ഒരു മനുഷ്യനെ അല്ലാതെ, അയാൾ അറിഞ്ഞിരിക്കും..
പത്രത്തിൽനിന്നായിരിക്കില്ല, അവർ ഒരിക്കലും അതൊന്നും പരസ്യപ്പെടുത്താറില്ല..
നാളെ ഇവിടെ ഇടുന്നു , അവിടെ അടുത്തയാഴ്ച..
ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ ഇങ്ങനെ തുറന്ന സ്ഥലത്തിട്ടിരുന്നാൽ..
പെട്ടെന്ന് പച്ചനിറമാകും, അവ തിന്നുന്നത് അപകടമാണ്.
ചിലപ്പോൾ കുട്ടികളാണ് സൂചന നൽകുക.
ഹേയ്, ദാ വലുതൊരെണ്ണം ഞങ്ങൾ കണ്ടു പിടിച്ചു!
ഇതാ, പിടിച്ചോ!
തിങ്കളാഴ്ച കിഴങ്ങ്.
ചൊവ്വാഴ്ച കിഴങ്ങ്.
ബുധനാഴ്ച കിഴങ്ങ്.
വ്യാഴാഴ്ച കിഴങ്ങ്.
വെള്ളിയാഴ്ച കിഴങ്ങ്.
ശനിയാഴ്ച പിന്നെയും കിഴങ്ങ്.
ഞായറാഴ്ച, ഉരുളക്കിഴങ്ങുപ്പേരി..
നോക്ക്, ഞാൻ മിക്കവാറും 200,300,
പൗണ്ട് പെറുക്കിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
മിച്ചമുള്ളവയിൽ ഏറ്റവും വലുത് നിങ്ങൾ കണ്ടു പിടിച്ചു.
ചീത്തയായത് നമ്മൾ എടുക്കില്ല.
ചിലത് തീരെ ചെറുതാണ്, വലുതാണ് ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത്.
നോക്ക്,
ആകൃതിയില്ലാത്ത ഒരെണ്ണം,
ഹൃദയത്തിന്റെ ആകൃതിയിൽ മറ്റൊന്ന്.
ഹൃദയം..., എനിക്കതു വേണം!
എനിക്ക് സന്തോഷമായി.
പെട്ടെന്ന് അവയെ അടുത്തു ചെന്ന് ചിത്രത്തിലാക്കി,
ഒറ്റക്കൈകൊണ്ട് അപകടകരമായാണ് എന്റെ പടമെടുപ്പ്..
മറ്റേ കൈകൊണ്ട് ഹൃദയാകൃതിയിലുള്ള ഉരുളക്കിഴങ്ങ് പെറുക്കുന്നു.
കുറച്ചെണ്ണം വീട്ടിൽ കൊണ്ടു പോകണം.
ഞാൻ അവയെ വീണ്ടും നോക്കി, വീണ്ടും അവയുടെ പടമെടുത്തു.
അപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നു, നല്ല മനുഷ്യരുടെ ഭക്ഷണദാനത്തെപ്പറ്റി..
എന്തുകൊണ്ട് ഒരു പരിപാടി സംഘടിപ്പിച്ചുകൂടാ?
ബാക്കിവന്ന ഉരുളക്കിഴങ്ങുകളുടെ,
ദിവസങ്ങളിൽ..?
ചീത്തയാവുന്ന ആഹാരത്തെപ്പറ്റി ആലോചിച്ചാൽ.. അത്രയും മതി എനിക്കു ഭ്രാന്തു പിടിക്കാൻ.
നിങ്ങളെ ആരെങ്കിലും പുറത്താക്കിയാൽ, ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങൾ വീണു പുറത്തായാൽ.
പിന്നെ നിങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം വേണ്ടല്ലോ..
എനിക്കും പിള്ളേർക്കുമായി ഞാൻ കുറച്ചെടുക്കും,
ഞങ്ങളൊന്നിച്ച് ശേഖരിക്കും.
എനിക്ക് തൊഴിലില്ല, അതുകൊണ്ട് സൗജന്യഭക്ഷണത്തിനു വേണ്ടി പോകും.
ഇപ്പോഴും പോകുന്നുണ്ട്, എങ്കിലും ഉടനെ ജോലി കിട്ടുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷയുണ്ട്.
ഇതിനിടയ്ക്ക്, ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലതല്ലേ ആളുകളെ സഹായിക്കുന്നത്?
കഷ്ടപ്പാടിന്റെ സമയങ്ങളിൽ ആളുകളെ സഹായിക്കുക .
ഞാൻ അവിവാഹിതയായ അമ്മയാണ്.
റെഡ് ക്രോസിൽനിന്നും സൗജന്യഭക്ഷണശാലയിൽ നിന്നുമൊക്കെയാണ് എനിക്ക് ആഹാരം കിട്ടുന്നത്.
ഇതെല്ലാം പാഴായി പോവുകയാണെന്ന് കാണുമ്പോൾ...
അവിടെ കുറച്ചാളുകൾ കഴിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാതിരിക്കുമ്പോൾ,
തീർച്ചയായും ഇത് നാണക്കേടാണ്.
അന്ന് അവർ ഏതാണ്ട് 700 പൗണ്ട് ശേഖരിച്ചു..
അത് ചെറിയ അളവല്ലല്ലൊ.
കുറച്ചു സമയത്തിനു ശേഷം, അതേ സ്ഥലത്തേക്ക്..
ഒരു മനുഷ്യൻ കടന്നുവരുന്നത് കണ്ടു
അടുത്തുപോയി ഞാൻ അയാളോട് ചോദിച്ചു.
ഇവിടെ എത്രയുണ്ടാവുമെന്നാണ് വിചാരിക്കുന്നത്...
എല്ലാ കൂമ്പാരവും ഒന്നിച്ചു ചേർത്താൽ ഏതാണ്ട് ഒരു ടൺ,
ഒരു ടൺ ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ പാഴാവുന്നു.
ഇതുതന്നെ കോളിഫ്ലവറിന്റെ കാര്യത്തിലും,
മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും പാഴാവുന്നു.
ഇതു ഉരുളക്കിഴങ്ങു രാജ്യമാണ്, കാണുന്നത് ഞങ്ങൾ എടുക്കുന്നു.
കടകളിൽ കേറി മോഷ്ടിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഭേദമല്ലേ ഇത്..
ഞങ്ങളെല്ലാം അങ്ങനെ വിചാരിക്കുന്നു, ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ല..
ഞങ്ങൾക്ക് എടുക്കാൻ പറ്റുന്ന നല്ലതെല്ലാം ഞങ്ങൾ എടുക്കുന്നു.
ഞങ്ങൾക്കു വേണ്ടത് ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ, ചവറ്റുതൊട്ടികളിൽവരെ ഞങ്ങൾ നോക്കും.
ഇതെല്ലാം എന്നെ ഇപ്പോൾ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടു പോകുന്നു.
ജീവിതം കഠിനമാണ്. അത്രേയുള്ളൂ കാര്യം.
ഇപ്പോൾ വർഷം 2000 ആയി.. മഹത്തായ കാര്യം അല്ലേ, ഹ്?
ശരി, 70 പൗണ്ടുമായി ഞാൻ പോവുകയാണ്.
ഇനിയും കുറേ ടൺ കിഴങ്ങുകൾ കിടപ്പുണ്ട്, അവയും എടുക്കാവുന്നവ തന്നെ.
പക്ഷേ ആളുകൾക്ക് അറിയില്ല, എവിടെയാണ് വരേണ്ടതെന്ന്.. അതാ നിങ്ങൾ..
അവർ സഞ്ചാരികളുടെ ഗണത്തിൽപ്പെട്ട അലച്ചിലുകാരാണ്.
ഞങ്ങൾ ജിപ്സികളാണ്, കറങ്ങി നടക്കും. അവർ ഞങ്ങളിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തരാണ്.
ഇത് മുറിക്കണം. ആക്രിക്കാർ വരണം.
ഞങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ ഉപകരണങ്ങൾ ഇല്ല, വൈദ്യുതി ഇല്ല, ആകെ മെഴുകുതിരികൾ മാത്രം.
വെള്ളത്തിനെന്തു ചെയ്യും?
എന്താ?
വെള്ളം? അതുമാത്രമാണ് ആകെയുള്ളത്. ദാ അവിടെ.
അതാണ് ഞങ്ങളുടെ ടാപ്പ്.
- അത് തണുത്തുറഞ്ഞു പോവുമ്പോഴോ?? - അത് ഉറഞ്ഞു പോയാൽ...
പൈപ്പിനെ ഞങ്ങൾ വളച്ചുകെട്ടും. വെള്ളം ഇറ്റിറ്റു വീഴും,
ഭയങ്കരമായ തണുപ്പുണ്ടാകുമ്പോൾ ഉറയുന്നത് ഇല്ലാതാക്കാൻ,
കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെപ്പോലെ, -7 ആയിരുന്നു താപനില.
അതുമായി ഇടപഴകിക്കോളും.
ബിയർ ഇഷ്ടമാണെന്നു തോന്നുന്നു?
ഞാൻ എന്തും കുടിക്കും.
അതെത്ര ബിയർ ഉണ്ട്?
ഒരു ദിവസം ഒരു പായ്ക്ക് ഞാൻ കുടിക്കും.
- എന്താ? - 24 എണ്ണമുള്ള ഒരു പാക്ക് ഒരു ദിവസം.
24 ചിലപ്പോൾ 32.
എന്തു സംഭവിച്ചെന്ന് പറയാമോ.
മുൻപ് വീടുണ്ടായിരുന്നോ?
അതെ, എനിക്ക് ജോലിയുണ്ടായിരുന്നു.
പറ്റാത്ത സമയത്തുപോലും ഞാൻ ജോലിയെടുത്തു,
ഒരു ദിവസം 21 -ഓ 22 -ഓ മണിക്കൂറുകൾ . .
- ട്രക്ക് ഓടിക്കൽ? - അതെ.
- ട്രക്ക് ഡ്രൈവർ? - അതെ.
വലിപ്പമുള്ള വണ്ടികൾ ഓടിക്കും.
ഒരിക്കൽ പോലീസ് കള്ളുകുടിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചു..
അങ്ങനെ എന്റെ ജോലി പോയി..
ഭാര്യ അതോടെ വിട്ടു പോയി, എന്റെ മൂന്നു മക്കളെയും അവൾ കൊണ്ടുപോയി,
അതിനു ശേഷം ഞാൻ ലക്കില്ലാതെ അലയുകയാണ്...
വിവാഹമോചനം, എല്ലാം കഴിഞ്ഞോ?
കഴിഞ്ഞു, 2 വർഷമായി കുട്ടികളെപോലും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.
അവർ 500 മൈൽ ദൂരെയാണ്.
അവിടെപോയി എനിക്കവരെ കാണാൻ പറ്റില്ല.
എനിക്ക് കാറില്ല, ലൈസൻസും ഇല്ല.
- അതു കഷ്ടമാണ്. - അതെ. കഷ്ടമാണ്.
എല്ല ദിവസവും ഞാൻ അവരെപ്പറ്റി ആലോചിക്കും.
- ഇതാ ഗ്യുലിൻ. - അവൾ എല്ലാം പറയും.
നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നോ അവർ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് പെറുക്കുകയാണെന്ന്..
ബാക്കി വന്നവ പെറുക്കാൻ അവരെ അനുവദിച്ചോ? - ഇല്ല.
നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലേ?
- അങ്ങനെ പെറുക്കിക്കൂടാ. - അതെ!
പ്രധാനപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങൾ എനിക്കു പറയാനുണ്ട്:
എന്തിനാണ് മേയർ ഇവിടെ ഞങ്ങളെ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്? ഞാനിവിടെ 4 വർഷമായി..
ഇപ്പോൾ അയാൾക്ക് ഞങ്ങളിവിടെനിന്ന് പോണം.
ഞങ്ങൾ ജിപ്സികളെക്കൊണ്ട് മടുത്തു എന്നാണ് അയാൾ പറയുന്നത്.
പക്ഷേ എനിക്കിവിടെ കഴിയണം.
എനിക്കൊരു ഒരു വാസസ്ഥലമുണ്ട്, ഭയങ്കര വാടകയാണ്.
അവളുടെ ആദ്യത്തെ വണ്ടിയുടെ വില 350 ഡോളറാണ്.
ഏറ്റവും പുതിയ ഒന്നിന്,
ഞാനിപ്പോൾ താമസിക്കുന്നിടത്ത് 35 ഡോളറും.
ഞങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടി.
എനിക്ക് ഒരു ചായക്കടയിൽ മേശതുടയ്ക്കുന്ന പണിയുണ്ടായിരുന്നു,
അങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങൾ കണ്ടത്.
ഇപ്പോൾ ക്ഷേമപെൻഷനായി കുറച്ചു തുക കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്, അതു കഴിഞ്ഞാൽ...
എങ്ങനെയെങ്കിലും കുറച്ചെന്തെങ്കിലുംകൂടി ഒപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ.
ഇരക്കേണ്ടി വരും.
ചവറ്റുകൊട്ടകളിൽ ആഹാരം തിരയേണ്ടിയും വരും..
വേണ്ടാതെ കളഞ്ഞവയാണ് ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം.
നല്ല ആഹാരമാണോ?
ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥ നല്ലതല്ല. നല്ല ഭക്ഷണം കിട്ടറുണ്ട്. അത് ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.
കടകളിൽ വിൽക്കുന്നത്. പക്ഷേ അതിനവർ സാധനങ്ങൾ മാറ്റി വയ്ക്കണം.
എങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനമാണ്, ഭാഗ്യപരീക്ഷണമാണത്.
എല്ലായിടത്തുമുള്ള ചവറ്റുകുട്ടകൾ മുഴുവൻ ഞങ്ങൾക്ക് അരിച്ചുപെറുക്കേണ്ടി വരും,
ഇത്തിരി ഭക്ഷണം കിട്ടാൻ..
ഇതാ കണ്ടു നോക്ക്.
സൂപ്പിനുവേണ്ടി!
എന്റെ ഒരു കെട്ട് പച്ചപൂക്കൾ!
- വേറൊരു വെള്ളരിക്കാ. - അതെ, ഇഷ്ടമ്പോലെയുണ്ട്.
ഇത് കളഞ്ഞവയിൽ കിടന്നതാണ്.
കാലാവധി തീരുന്നത്.. 29 - 11, രണ്ടു ദിവസം മുൻപ്.
- ഒരു ദിവസം മുൻപ്. - മതി.
അതിനിയും ഏഴോ എട്ടോ ദിവസം ഉപയോഗിക്കാം. ഒരാഴ്ച...
ഇവിടെ എനിക്ക് മീനും കിട്ടി.
2 4 - 12 വരെ ഉപയോഗിക്കാം.
ഞങ്ങൾക്കിത് ചവറ്റുകുട്ടയിൽനിന്നാണ് കിട്ടിയത്.
കൈ ചീത്തയാവുന്നതിലൊന്നും ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല. അതു പിന്നെ കഴുകാമല്ലോ.
ഹേയ്, പിള്ളാരേ, ഇതാ പുതിയ ദഹനസഹായി...
ആട്ടിൻകുട്ടിയുടെ വൃക്ക, ചിക്കറി വേരിന്റെ സോസിൽ.
കൂടെ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് വറുത്തതും.
ഇതാ പീയണിക്കുരുവും കശുവണ്ടി സൂപ്പും.
എണ്ണ താളിച്ച കൂണു കൊണ്ടുള്ള മൗസീ,
ഞാനീ പാചകരീതിയെല്ലാം നോക്കിയിരുന്ന്,
സാധനങ്ങൾഒരുപാട് ബാക്കിവരുമല്ലോ എന്ന് പാചകക്കാരനോട് ചോദിച്ചു..
അതെല്ലാം അയാൾ എന്തു ചെയ്യും?
ഒന്നും പാഴാക്കില്ല.
ബാക്കി വരുന്ന പയറുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ധാന്യസൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കും.
ഇലകൾ അരിഞ്ഞ് വഴറ്റും,
എല്ലുകൾ സൂപ്പിൽ ഉപയോഗിക്കും.
മീൻ മുള്ളുകൾ സോസിൽ ഇടും.
ഒന്നും ഞങ്ങൾ കളയില്ല.
കാശിന്റെ കാര്യം നോക്കണമല്ലോ.
പച്ചക്കറികൾ മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കാൻ നിന്നാൽ മല ചുമക്കേണ്ടി വരും...
ഇതുപോലെ ഒരല്പം സവോറിക്ക് ഒന്നര ഡോളറാണു വില.
ഞങ്ങൾ ഏതാണ്ട് അതുപോലെ 20 എണ്ണം വേണം ഒരു ദിവസം.
പച്ചക്കറികളുടെ കാര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ട്.
എന്തായാലും അത് പെറുക്കിയെടുക്കാൻ എനിക്കിഷ്ടമാണ്..
നല്ല ഉൾക്കാഴ്ചയുള്ള പണം സൂക്ഷിച്ചു ചെലവഴിക്കുന്ന ആ പാചകക്കാരൻ.
ഒരു നേരത്തെ സുഭിക്ഷമായ ഭക്ഷണം 1. 00 ഡോളറിനു നൽകുന്നു.
എഡ്വേർഡ് ലൗബെറ്റ് യുവാവാണ്, ഫ്രഞ്ചുകാരനാണ്.
മിഷെലിൻ ഗൈഡിൽ ഇതിനകം അയാൾ 2 സ്റ്റാർ നേടിക്കഴിഞ്ഞു.
ഇപ്പോൾ ‘റെഡ് ഗൈഡ്‘ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
അതിശയകരമെന്നു പറയട്ടെ, എഡ്വേർഡും പെറുക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലുള്ള ആളാണ്,
അഥവാ ജന്മനാ ഒരു പെറുക്കലുകാരൻ.
തൊപ്പി ധരിച്ച്, കൈയില്ലാത്ത ബനിയനിട്ട്, കണ്ടാൽ അയാൾ പ്രാദേശികമാതൃകാരൂപമാണ്.
ആപ്പിളുകൾ ചവിട്ടി ചതയ്ക്കല്ലേ!
കൃഷിക്കാർ കളഞ്ഞിട്ടുപോകുന്നതാണ് ഞങ്ങളെടുക്കുന്നത്.
അല്ലെങ്കിൽ മരങ്ങളിലുള്ള പഴുത്ത പഴങ്ങൾ.
ഇതാണ് നിങ്ങൾക്കുപയോഗിക്കാൻ പറ്റിയ ഏറ്റവും നല്ല വിഭവം.
നല്ല വീഞ്ഞുണ്ടാക്കാനും നല്ല പഴസത്തുണ്ടാക്കാനും..
അവസരം ഞാൻ കളയാറേയില്ല.
പാചകക്കാരനാണല്ലോ, പിന്നെ പെറുക്കുന്നയാളും.. എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു..?
പ്രധാന കാരണം.. പാടങ്ങളിലും റോഡുകളിലും വച്ചാണ് എന്റെ അപ്പൂപ്പനും..
അമ്മൂമ്മയും പാഠങ്ങൾ പറഞ്ഞു തന്നത്,
മറ്റൊരുകാരണം, അവിടങ്ങളിൽ...
ഉണ്ടാവുന്നത് എനിക്കും കിട്ടുമെന്നും എവിടെ അവ കിട്ടുമെന്നും അറിയാൻ പറ്റി.
ഇറ്റലിയിൽനിന്നും വരുന്ന തണുത്തുമരവിച്ച സാധനങ്ങൾ എനിക്കാവശ്യമില്ല.
അവ വിൽക്കുന്നത് ആർക്കെങ്കിലും പഴുത്തതായി തോന്നുമ്പോഴാണ്.
മുന്തിരിയെയും വീഞ്ഞിനെയുംപറ്റി നമ്മൾ സംസാരിച്ചതുകൊണ്ട് ...
ഇസാ, നമുക്കു പോകാം!
...വീഞ്ഞിന്റെ സ്ഥലത്തുകൂടി നമുക്ക് പോകാം.
ഞങ്ങൾ ബർഗണ്ടിയിലേക്കാണ്..
റോഡിലൂടെ... ഇവിടെല്ലാം ട്രക്കുകൾ, ധാരാളം ട്രക്കുകൾ,
കുട്ടികളായിരുന്നപ്പോൾ നമ്മൾ കാര്യമായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന വകകൾ.. .
ആഞ്ഞുനോക്കിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളവയെ കടന്നുപോകുന്നു...
ഇതാ യമണ്ടൻ ഒരെണ്ണം കടന്നു പോകുന്നു. കാറുകളെ കൊണ്ടുപോകുന്നതാണ്.
ഇതാ മറ്റൊരെണ്ണം.
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളവനെ മറികടക്കുന്നു...
ഇതിനെ കടന്നുപോകാൻ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടി..
കുട്ടികളുടെ കളിപോലെ.
ഞങ്ങൾ ബർഗണ്ടിയിലെത്തി.
ബോൺ എനിക്ക് മറ്റെല്ലാ സത്രങ്ങൾക്കും മീതെയാണ്.
വാൻ ഡെർ വെയ്ഡെന്റെ ഒരു ചിത്രം.
‘അന്ത്യന്യായവിധി’.
മൈക്കൽ പുണ്യാളൻ പരേതാത്മാക്കളുടെ പ്രവൃത്തികൾ അന്ത്യവിധി ദിവസം തൂക്കി നോക്കുന്നത്.
കനം കുറഞ്ഞവ പുനർജ്ജനിക്കും.
ഭാരം കൂടിയവ നരകത്തിൽ നരകിക്കും.
മുന്തിരി വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞു, ആരെയും കാണാനില്ല.
അതെന്താ അങ്ങനെ?
വീഞ്ഞ് ഒന്നാം തരമായി രേഖയിൽ വരണമെങ്കിൽ,
വാർഷിക ഉത്പാദനം കുറയ്ക്കണം.
അതിനർത്ഥം നിങ്ങൾക്ക് ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നത്,
ഓരോ പ്രാവശ്യവും നിശ്ചിത അളവു മാത്രമായിരിക്കും..
മുതിർന്നതിനു ശേഷം, ഞാൻ അധികം പെറുക്കാൻ വരുന്നവരെപ്പറ്റി കേട്ടിട്ടില്ല.
മുന്തിരിത്തോട്ടക്കാർ അവർക്കെതിരെ പ്രത്യേക ജാഗ്രത പുലർത്തിയിട്ടുണ്ട്.
മുന്തിരി എടുക്കാൻ ആളുകളെ അനുവദിച്ചാൽ,
അവർ തോന്നിയതുപോലെ എടുത്തുകൊണ്ടു പോകുന്നില്ലെന്ന്...
എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കാൻ പറ്റും?
ഈ മുന്തിരികളെല്ലാം പൂർണ്ണമായും വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞതാണ്..
ബാക്കി വരുന്നവ ബോധപൂർവം തറയിൽ ഉപേക്ഷിക്കും..
അവിടെ കിടന്ന് ഉണങ്ങും, എല്ലാവർക്കും നഷ്ടമാണ്.
പക്ഷേ അത് ഞങ്ങളുടെ തൊഴിലും മൂലധനവും രക്ഷിക്കാനുള്ള വഴിയാണ്.
നിങ്ങളിവിടെ കാണുന്നത് ,
രണ്ടാം തലമുറയിൽപ്പെട്ട മുന്തിരിയാണ്, ഇതിനെ ‘വൂഹ്ജ്യൂസ്’,
അല്ലെങ്കിൽ ‘കോൺസ്ക്രിപ്ട് ’എന്നു പറയും, വിളയുന്ന സ്ഥലം വച്ചാണ് പേര്.
കോൺസ്ക്രിപ്ടുകൾ. (നിർബന്ധിക്കപ്പെടുന്നവ)
പട്ടാളക്കാരെപ്പോലെയോ?
അതുതന്നെ, സൈനികസേവനം‌പോലെ. ചില ആളുകൾ അതാണെടുക്കുക.
ഇതാണ് രണ്ടാം വിളവെടുപ്പ്. വിലകുറഞ്ഞ വീഞ്ഞുണ്ടാക്കാൻ.
‘പെറുക്കികളുടെ വീഞ്ഞ്’ എന്നാണ് പേര്..
- പൊമ്മാർഡ് വീഞ്ഞിന്റെ രുചിയാണോ ഇതിന്? - അല്ല, ഒരിക്കലുമല്ല.
ഇതുതീരെ വിലകുറഞ്ഞ വീഞ്ഞാണ്. മേശയിൽ വയ്ക്കാനുള്ളത്.
മികച്ച വീഞ്ഞുകളുടെ സ്ഥലം പെറുക്കാൻ നടക്കുന്നവർക്ക് നല്ലതല്ല.
പെറുക്കിയെടുക്കൽ ബർഗണ്ടിയിൽ നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മൂന്ന് നാലു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് അത് നിന്നു..
കഷ്ടമാണ്. പക്ഷേ അങ്ങനെയാണ് കാര്യങ്ങൾ.
പെറുക്കൽ നല്ലതാണ്.
അലഞ്ഞു നടന്ന് സാധനങ്ങൾ പെറുക്കിക്കൂട്ടുന്നവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്,
കൊയ്യുന്നയാൾ അറിയാതെ പിന്നിൽ വീണുപോയവ..
കൊയ്തു കഴിയുമ്പോൾ പെറുക്കി ഒന്നിച്ചു കൂട്ടുന്നവർ..
- നിങ്ങൾക്ക് മനസിലായോ? - ഡു ബെലായ് വീഞ്ഞാണോ?
- അതെ? - അതുതന്നെ.
സ്വാദിഷ്ടം, ഇതിനെ ഹൃദയംകൊണ്ട് അറിയാം!
പിതാവിന്റെ എസ്റ്റേറ്റ് ഞാൻ ഏറ്റെടുത്തു.
മുന്തിരിതൊട്ട് കുപ്പിവരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ.,
എല്ലാത്തിന്റെയും അധികാരി ഞാനാണ്.
നിലവറ ജോലിക്കാരില്ല, മേൽനോട്ടക്കാരില്ല.
ഞങ്ങളുടെ ഷാറ്റോ കുപ്പികൾക്ക് പറ്റിയ മിശ്രിതങ്ങൾ നാദീനുമായി ചേർന്ന് തെരെഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
- രണ്ടു പേരും തെരെഞ്ഞെടുക്കുമോ? - അതെ. രണ്ടുപേരും.
ജീൻ ലാപ്ലാഞ്ചെ,
സൂക്ഷ്മദൃക്കായ മുന്തിരിത്തോട്ടസംരക്ഷകൻ.
മനോചികിത്സകൻ എന്നും വിശേഷണമുണ്ട്.
ഞാൻ ചികിത്സിക്കാറുണ്ട്, എല്ലാത്തിനും മുകളിൽ ഒരു സൈദ്ധാന്തികനാണ്.
ചികിത്സാദാർശനികൻ എന്നുവേണമെങ്കിലും പറയാം.
എന്താണ് നിങ്ങളുടെ സിദ്ധാന്തം?
മനുഷ്യമനസിലെ അഹംബോധത്തിനു മീതെ..
‘അപര’ത്തെ വയ്ക്കാനാണ് എന്റെ ശ്രമം. അതാണ് എന്നെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നത്.
ഉദാഹരണത്തിന്, അഹന്താവിരുദ്ധ തത്ത്വചിന്തയാണ് ഞാൻ വികസിപ്പിച്ചത്.
നമ്മൾ ആദ്യമായി നമ്മുടെ ഉള്ളിൽത്തന്നെയുള്ള മറ്റൊരാളിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതെങ്ങനെ...
എന്നാണ് ഈ തത്ത്വചിന്ത വ്യക്തമാക്കുന്നത്..
തന്റെ ഇരട്ടജീവിതവുമായി മനുഷ്യൻ പൊരുത്തപ്പെടുന്നു എന്നാണോ?
- അതാണു ശരി. - കൊള്ളാം, അല്ലേ?
- അതെ. - ബുദ്ധിമാനാണ്, വിനയവും ഉണ്ട്.
അതെനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.
- ഇതിലൊരു വൈരുദ്ധ്യം നിങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നില്ലേ? - ഏതിൽ?
അദ്ദേഹം ചികിത്സകനുമാണ്, എന്നാൽ വീഞ്ഞും ഉണ്ടാക്കും എന്നതിൽ.
കുറേകൂടി പഠിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി ഞാൻ വിശകലനം ചെയ്തു നോക്കി.
- ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം വച്ചോ? - അല്ല, ലക്കാനെ വച്ച്.
- വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ്. - ഞാനന്ന് വളരെ ചെറുപ്പമായിരുന്നു.
വളരെ വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ്.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് 50 വർഷം ആകുന്നു
ഈ 2000-ൽ.
എങ്ങനെയാണ് തമ്മിൽ കണ്ടത്?
ഗ്രാമത്തിലെ നൃത്തത്തിനിടയ്ക്ക്, മിക്കവരും അവിടെവച്ചുതന്നെ കാണുന്നത്.
- ചുംബനം! - അതുതന്നെ...
അതിലാർക്കും താത്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല!
ഞാൻ ചില കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളോട് പറയാനുണ്ട്,
ലോകം അറിയേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ.
ഞാൻ ഇദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു, മിന്നലടിക്കുമ്പോലെ..
കണ്ടോ?
വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്ന രീതി നോക്കിയാൽ, ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല,
തലയിൽ ചുവന്ന തൊപ്പിയൊക്കെയിട്ട്, സത്യം!..
റിവിയേരയിൽനിന്ന് തിരിച്ചു വന്നിട്ടേയുള്ളൂ. കാണാൻ സുന്ദരൻ......
ചുവന്ന ഒരു പരുത്തിത്തൊപ്പി ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇദ്ദേഹത്തിന്.
പച്ച ഷർട്ട്,
മഞ്ഞ പാന്റ്സ്,
ചണംകൊണ്ടുള്ള ഷൂസും...
- മഞ്ഞനിറത്തിൽ! - അതുതന്നെ.
പിന്നെ.. പലനിറമുള്ള ബെൽറ്റും. നോക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല, ഉറപ്പായും പറ്റില്ല..
എങ്ങനെയായിരുന്നു ഇവരുടെ വേഷം?
അതെനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല. അതെ, പഴയ കഥയല്ലേ.
പക്ഷേ ഞാൻ ഒറ്റയടിയ്ക്ക് വീണതൊന്നുമല്ല.
പിന്നീടാണ് അതെല്ലാം സംഭവിച്ചത്.
ഞാനെന്ത് വിലകെട്ട ആളാണ്!
സത്യമാണോ, ഹ്യൂഗറ്റ്?
- അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഞാനില്ല. - സത്യമാണ്.
ഇത് ലോറെന്റ്, എന്റെ മകൻ.
പെറുക്കുന്നവനാണോ പറിക്കുന്നവനാണോ, എനിക്കുറപ്പില്ല.
ഞാൻ ‘ഗ്ലാനം’ ( ഒരു പട്ടണം) എന്നാണ് കേട്ടത്.. പെറുക്കൽ (ഗ്ലീനിങ്) എന്നല്ല.
അതാണ് ഞാൻ സെന്റ്-റെമിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചത്. അവിടെയാണ് ഗ്ലാനം.
പെറുക്കൽ, ഇല്ല.
കാരണം പെറുക്കൽ, എടുക്കലിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. അറിയാമല്ലോ.
പറിക്കലാണെങ്കിൽ, അതെ.
എന്താണ് വ്യത്യാസം?
പറിക്കൽ, മരത്തിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പഴങ്ങളെ എടുക്കുന്നതാണ് ..
നിലത്തുനിന്ന് നുള്ളിപെറുക്കിയെടുക്കുന്നതാണ് പെറുക്കൽ. അതാണ് വ്യത്യാസം.
ധാന്യങ്ങളെപ്പോലെ. വ്യത്യാസമുണ്ട്.
ഒലീവും ധാന്യവും.
ബദാമും...
അത്തിപ്പഴവും ..., ആളുകൾ അത്തികൊണ്ട് ജാം ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്.
അത്തിപ്പഴം(ഫിഗ്), നിങ്ങൾ പറിക്കുന്നതാണ്..
നോക്കൂ, പ്രകൃതിയുടെ വിലാസം!
നല്ലവണ്ണം പഴുത്ത് സുന്ദരമായി!
ഇത് സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള പഴമാണ്!
ഞാനിവിടെ കടന്നു കയറിയവളാണ്,
പക്ഷേ എനിക്കിതിൽ കാര്യമൊന്നുമില്ല, പഴം അവരുടെയാണ്.
ശുദ്ധമായ കള്ളുപോലുണ്ട്. തിന്നു ഞാനിന്ന് പൂസാവും.
പകുതി ആളുകളും പിശുക്കരാണ്.
അവർ പെറുക്കാൻ അനുവദിക്കില്ല, കാരണം അത് നല്ല കാര്യമായി അവർക്കു തോന്നുന്നില്ല.
മിച്ചം വന്നവ ഇഷ്ടമ്പോലെ കിടപ്പുണ്ട്.
വിളവെടുപ്പ് ഇപ്പോൾ കഴിഞ്ഞു.
ഇത് കഴിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്നതല്ലേ?
കഴിക്കാം, പക്ഷേ ഭക്ഷണസാധനങ്ങളിൽ ചേർത്താൽ നന്നാവില്ല.
ഇവ എടുക്കാൻ ആളുകളെ അനുവദിക്കുമോ?
ഇല്ല. ഞാനല്ല ഉടമ, എന്നാലും ഇതുവരെ അനുവദിച്ചിട്ടേയില്ല.
ക്യാബേജ് കൊയ്തു കഴിഞ്ഞു,
അവിടവിടെയായി കുറച്ചേ ബാക്കിയുള്ളൂ.
ഈ ക്യാബേജുകൾ പെറുക്കിക്കൊണ്ടുപോകാം.
കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലാതെ.
അവിയോണിലോ അടുത്തുള്ളവരോ ആയ ആർക്കും എടുക്കാം.
ഇതാ നല്ല തക്കാളിപ്പഴങ്ങൾ.
തീരെ താഴെ നിൽക്കുന്നവയെ യന്ത്രങ്ങൾ എടുക്കില്ല.
ഈ തക്കാളികളെല്ലാം,
എന്റെ ബൈബിളും നിയമപുസ്തകവും പോലെ നല്ല ചുവപ്പാണ്.
‘ഇതെല്ലാം പെറുക്കിയെടുക്കാവുന്നതാണ്’.
ഇതൊന്നും ഞാനല്ല, നിയമപുസ്തകം പറയുന്നതാണ്,
ഖണ്ഡം ആർ-26.1 0. ഇവിടെ:
പെറുക്കൽ അനുവദനീയമാണ്, സൂര്യോദയംമുതൽ അസ്തമയംവരെ മാത്രം.
ആദ്യത്തെ നിർദ്ദേശം.
രണ്ടാമത്തെ നിർദ്ദേശം.
വിളവെടുപ്പിനു ശേഷമേ പെറുക്കൽ പാടുള്ളൂ.
ഇവിടെ നമുക്ക് വ്യക്തമായും കാണാം വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞു എന്ന്.
പഴയ നിയമ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോൾ..
ഒരു ഉത്തരവ് കണ്ടു,
അല്ലെങ്കിൽ ഒരു രാജശാസനം, തീയതി നവംബർ. 2, 1554
ഇന്നത്തെ നിയമം തന്നെ, അതും പറയുന്നത്.
ഗതിയില്ലാത്തവരെയും പാവപ്പെട്ടവരെയും ദാരിദ്ര്യം ഉള്ളവരെയും ...
കൊയ്ത്ത് കഴിഞ്ഞ പാടഭാഗത്തേയ്ക്ക് വരാൻ അത് അനുവദിക്കുന്നു..
പഴയ പ്രമാണങ്ങൾ, പാവപ്പെട്ടവരെയും അഗതികളെയുംപറ്റി സംസാരിക്കുന്നു.
എന്നാൽ വെറുതേ പെറുക്കാൻ വരുന്നവരെ നമ്മളെങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും..
ഒരു രസത്തിനു വരുന്നവരെ?
അവർക്ക് മറ്റെന്തോ ചിലതാണ് ആവശ്യം.
അവർ രസത്തിനാണ് പെറുക്കാൻ വരുന്നതെങ്കിൽ അവർക്ക് ആ രസം ആവശ്യമുണ്ടെന്നാണ് അർത്ഥം.
അതുകൊണ്ട് ആവശ്യവും സമയവും ഒത്തുവന്നാൽ അവർക്കും..
പാവപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ പെറുക്കാം
നന്ദി.
തീർച്ചയായും. എനിക്ക് ക്യാബേജുകളെ ഒന്നു നടന്നു നോക്കണം.
ചെറിയ ക്യാമറയുമായി നിറമുള്ള ക്യാബേജുകൾക്കിടയിലൂടെ ഞാൻ നടക്കുന്നു.
എന്റെ കണ്ണുകളിലുടക്കുന്ന മറ്റു പച്ചക്കറികളെയും ഞാൻ ചിത്രത്തിലാക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെ ചിത്രബിംബങ്ങളും ഭാവരൂപങ്ങളും പെറുക്കിയെടുക്കാൻ,
നിയമങ്ങളൊന്നും ബാധകമല്ല,
പെറുക്കിയെടുക്കൽ ആലങ്കാരികമായി പറഞ്ഞാൽ, ഒരു മാനസികപ്രവർത്തനമാണ്.
യഥാർത്ഥ്യങ്ങളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും പരിശ്രമങ്ങളെയും പെറുക്കിയെടുക്കുക..
വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുക.
ഞാൻ എവിടെയായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കു പറഞ്ഞുതരുന്ന..
വസ്തുക്കളെയാണ്, ഓർമ്മക്കേടുള്ള ഞാനെടുത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നത്.
ശേഖരിച്ച സ്മരണികകൾ ജപ്പാനിൽനിന്ന് ഞാൻ കൊണ്ടുപോന്നു.
ഞാൻ വീട്ടിലെത്തി, പൂച്ചകൾ ഇവിടുണ്ട്,
കത്തുകളുണ്ട്,
ഒരു ചെടി മരിച്ചു, മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് ജീവനുണ്ട്.
തട്ടിലുള്ള ചോർച്ച ഞാനിപ്പോൾ നോക്കുന്നു.
എനിക്കിതെല്ലാം പരിചിതമാണ്.
ഞാനിതെല്ലാം ആത്യന്തികമായി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ഒരു അമൂർത്ത ചിത്രത്തിലെ പ്രകൃതിദൃശ്യം പോലെയാണിത്.
ഒരു ടാപ്പിയേഴ്സ്.. (സ്പാനിഷ് ചിത്രകാരൻ)
ഒരു ഗുവോ ക്വിയങ്, ( ചൈനീസ് ചിത്രകാരൻ)
ഒരു ബോർദറീ. ( ഫ്രെഞ്ച് ചലച്ചിത്രസംവിധായകൻ)
വെള്ളം ഇറ്റു വീഴുന്നുണ്ട്,
ഞാൻ പെട്ടി തുറന്നു.
ആശ്ചര്യകരമാണ്, ടോക്യോവിലെ ഒരു സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ,
മുകളിലത്തെ ഫ്ലോറിൽ,
റംബ്രാന്റിന്റെ ചിത്രങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു,
റംബ്രാന്റിന്റെ യഥാർത്ഥചിത്രങ്ങൾ.
തൊട്ടടുത്തായി സാസ്കിയ (റംബ്രാന്റിന്റെ ഭാര്യ).
എന്റെ കൈ അതിനടുത്ത് കൊണ്ടുപോയി,
ഇതാണ് എന്റെ പ്രോജക്ട്: എന്നാണ് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.
ഒരു കൈ, മറ്റേ കൈവച്ച് ചിത്രീകരിക്കുക.
അതിന്റെ ഭീകരതയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ...
സാധാരണകാര്യമല്ല അതെന്ന് എനിക്കു മനസിലായി.
ഞാനൊരു മൃഗമാണെന്ന് തോന്നി,
ഞാനൊരു മൃഗമാണ്, പക്ഷേ എനിക്കറിയില്ല. അതാണു കഷ്ടം.
ഇതാ, ഇവിടെ റംബ്രാന്റിന്റെ സ്വന്തം ചിത്രം.
സത്യത്തിൽ എല്ലാം ഒന്നുതന്നെ. എല്ലാം അവനവൻ ചിത്രങ്ങൾ മാത്രം.
മൗറിസ് ഉട്രിലോയുടെ (ഫ്രഞ്ച് ചിത്രകാരൻ) ചിത്രം,
വളരെ ചെറിയൊരു കാഴ്ചബംഗ്ലാവിൽ ഞങ്ങൾ കണ്ടു.
സനോയിസിലെ പഴയ സിറ്റിഹാളിൽ.
അതിനടുത്ത് ഒരു ചിത്രീകരണത്തിന്,
ഞങ്ങൾ പോവുകയായിരുന്നു, ഹെർവിന്റെ അലിയാസ് വി ആർ 99.
2000 -ൽ, അയാളുടെ അലിയാസ് വി ആർ 2000 എന്നാവും.
'കയറ്റുന്നു'
എന്നുവച്ചാൽ ആളുകൾ ഒഴിവാക്കുന്ന വമ്പൻ സാധനങ്ങൾ തിരിച്ചെടുക്കുന്നു എന്ന്.
അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിന്,
ടൗൺ കൗൺസിലും സിറ്റി ഹാളുകളും..
ഇതുപോലെയുള്ള ചെറിയ ഭൂപടങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്.
ഇത് തെരുവുകളും ജില്ലകളും ദിവസങ്ങളുമെല്ലാം കാണിച്ചുതരും.
അതനുസരിച്ച് പോയി സാധനങ്ങൾ എടുക്കാം.
ഈ ഭൂപടം സാധനങ്ങൾ എവിടെ ഇടണമെന്നാണ് കാണിക്കുന്നത്, അല്ലേ?
അതെ, ശരിയാണ്, അതുതന്നെ.
എന്റെ രീതിക്കാണ് ഞാനിതു വായിക്കുന്നത് കാരണം,
എനിക്കാവശ്യമായ പാഴ്‌വസ്തുക്കൾ കണ്ടുപിടിക്കണമല്ലോ.
ചിത്രകാരനും വീണ്ടെടുപ്പുകാരനും മറ്റുള്ള വസ്തുക്കൾക്കും ഇടയിലാണ്, ഞാൻ.
രാത്രി സമയമാണ് എനിക്കിഷ്ടം,
സൈക്കിളിൽ പോകുന്നതുകൊണ്ട് ചെറിയ സാധനങ്ങൾ മാത്രമേ എടുക്കാൻ പറ്റൂ.
ഞാൻ കാണിക്കുമ്പോൾ എളുപ്പമായി തോന്നും.
കണ്ടെടുത്ത വസ്തുക്കളിൽനിന്നാണ് ഞാൻ ദൃശ്യങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നത്.
തടിച്ചട്ടങ്ങൾ,
ഭക്ഷണപ്പൊതികൾ, സ്ലേറ്റുകൾ ഒക്കെ ഞാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പിന്നീട് അവയെ വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കും.
എന്റെ സിഗരറ്റു കവറുകൾ..
ഇവയുടെ ഗുണം എന്താണെന്നു വച്ചാൽ..
അവയ്ക്കൊരു ഭൂതകാലമുണ്ട്, ഒരു ജീവിതം അവ ജീവിച്ചു കഴിഞ്ഞു,
എങ്കിലും അവ സജീവമാണ്.
അവയ്ക്ക് രണ്ടാമതും ഒരു അവസരം കൊടുക്കുക, അതാണ് ആകെ ചെയ്യാനുള്ളത്.
കറങ്ങി നടക്കുക, സ്ഥലം തിരിച്ചറിയുക, അത്രയും മതി.
സാധനങ്ങൾ തന്നെത്താൻ എടുക്കണം, സൂപ്പർ മാർക്കറ്റുകളിലെപോലെ.
ചിലയിടത്ത്, വലിയ സാധനങ്ങൾ കുന്നുകൂടികിടക്കുന്നതു കാണാം.
എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവിടെ എത്തുന്നതാണ് നല്ലത്.
ഇതിനൊക്കെയുള്ള മത്സരം ഭയങ്കരമാണ്.
സാധങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് തീർന്നുപോകും.
ക്രിസ്മസ് കാലത്ത് സമ്മാനങ്ങൾ വഴിയിൽ കിടക്കും‌പോലെ...
എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത്, അപ്പൂപ്പൻ പാഴ്‌വസ്തുക്കളെ നന്നായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
അദ്ദേഹം ധാരാളം സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.
കളഞ്ഞതും പുനർനിർമ്മിച്ചതുമായ വസ്തുക്കളുടെ ലോകം എനിക്കിഷ്ടമായിരുന്നു. എപ്പോഴും.
സമൂഹം ഉപേക്ഷിച്ച തരം വസ്തുക്കൾ, അതെന്തായാലും..
ഒരു ഗുഹ പോലെയാണിവിടെ.
എന്റെ സ്വന്തം ചെറിയ ഗുഹ. അതെ.
ഈ ഇടത്താണ് ഞാൻ സാധനങ്ങളെ ..
വേറിട്ട രീതിയിൽ കൂട്ടിയിണക്കുന്നത്.
എനിക്കെല്ലാം ശേഖരിച്ചു വയ്ക്കണം.
ഇതൊരു അഭയസ്ഥാനവുമല്ലേ?
എന്തിൽനിന്നുള്ള അഭയം?
ശൂന്യതയിൽനിന്ന്. കാരണം ഇവിടം നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.
ഞാനിപ്പോൾ ശൂന്യതയിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്., അഥവാ.. ഒരു ഇല്ലായ്മയിലേക്ക്...
സാധ്യമാവുന്നത്ര വലുതായ ഒരു ഇല്ലായ്മയിലേക്ക്.
- നിങ്ങളിപ്പോഴും വളരെ ദൂരം അകലെയാണ്! - അതെ.
ഇപ്പോൾ, ഞാൻ ഇതെല്ലാം കൂട്ടിവയ്ക്കുന്നു.
ചിലതൊക്കെ എനിക്ക് ഇനിയും മാറ്റിപ്പണിയണം.
തെരുവിൽ വച്ച് ആകസ്മികമായി കണ്ടതാണ്..
ഈ വസ്തുക്കൾ എന്നെ മാടിവിളിച്ചു, ഇവിടെ വരാണുള്ളവയാണ് ഇവ, ഒരുതരത്തിൽ നോക്കിയാൽ.
റോഡിൽ വച്ചും കൂടിക്കാഴ്ചകൾ നടക്കും.
ഞങ്ങൾക്കും അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു.
ഞങ്ങളുടെ ഇടതുവശത്ത്, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഫാക്ടറി.
മറുവശത്ത്, “കണ്ടെത്തൂ” എന്ന ബോർഡ്.
''അപൂർവവസ്തുക്കൾ'' എന്നാണ് സാധാരണ കാണാറ്, പക്ഷേ ഈ “കണ്ടെത്തൂ” ഞങ്ങളെ മാടി വിളിക്കുംപോലെ തോന്നി.
ഹലോ, സുഖമല്ലേ?
ഹലോ.
തിരിഞ്ഞ് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കൂ! അയാൾ അത് ചെയ്യില്ല.
ആ മിടുക്കനു പിന്നിലായി കുറച്ച് ഗോതമ്പു കതിരുകൾ ഞാൻ കണ്ടു.
യന്ത്രമനുഷ്യനു പിന്നിൽ പെറുക്കലിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഒരു ചിത്രം.
ഇതിൽ രണ്ടുമുണ്ട്.
മില്ലെറ്റിന്റെ ‘പെറുക്കുന്നവർ’ ചിത്രത്തിലെ എളിമയുള്ള കുനിഞ്ഞു നിൽപ്പ്.
ബ്രെട്ടന്റെ ‘പെറുക്കുന്നവരി’ലെ അഭിമാനകരമായ നിവർന്നു നിൽപ്പ്.
ചിത്രകാരന്റെ കയ്യിൽ പഴയ നിഘണ്ടു ഉണ്ടായിരിക്കും.
സത്യം, ഇത് സിനിമാട്രിക്കൊന്നുമല്ല.
ഞങ്ങൾ ശരിക്കും ഈ ‘പെറുക്കൽകാരെ’ യാദൃച്ഛികമായി കണ്ടതാണ്.
ഈ ചലച്ചിത്രവുമായി ചിത്രത്തിനു ബന്ധമുണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഇത് ഞങ്ങളെ ഇവിടെ വിളിച്ചുവരുത്തിയതാണ്.
പിന്നെയും റോഡിൽ. ഇനി ബോഡാൻ ലിറ്റാൻസ്കിയുടെ മാതൃകാകൊട്ടാരത്തിലേക്ക്..
ധാരാളം ആളുകൾ സന്ദർശിക്കുന്ന, നല്ല പരസ്യം ലഭിച്ച ഒരു സ്ഥലം.
വിരമിച്ച ഈ കെട്ടിടത്തൊഴിലാളി റഷ്യയിൽ നിന്നാണ്.
ഇപ്പോൾ കുലസ്മാരകത്തൂണുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നു.
ആളുകൾ ഉപേക്ഷിച്ച വസ്തുക്കൾകൊണ്ട്..
സ്വന്തം മോട്ടോർ സൈക്കിളിൽ കെട്ടിവലിച്ച് തന്റെ ട്രയിലറിൽ കൊണ്ടുവരുന്നു.
ഉറപ്പുള്ള സാധനമാണ്, അറിയാമല്ലോ, നല്ല ഉറച്ചത്.
ഞാൻ കെട്ടിടം പണിയുന്ന ആളാണ്.
പാവകളെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്, അവയാണെന്റെ സമ്പ്രദായം.
പാവകൾക്ക് സ്വഭാവമുണ്ട്.
ഇതിനെയൊക്കെപ്പറ്റി എന്താണഭിപ്രായം?
- നല്ല വാസനയുള്ള ആളാണ്. - എന്താണ്?
ഇതിലൊക്കെ നല്ല വാസനയുള്ള ആളാണെന്ന്.
തടയാൻ പറ്റില്ല, അതുകൊണ്ട് ചെയ്തോട്ടെയെന്ന് വച്ചു.
പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവ് കലാകാരനാണ്.
കലാകാരൻ, ഉം, ആയിരിക്കും..
അല്ലേ?
അതിനേക്കാളൊക്കെ മേലെയാണ്.
- എന്താണ്? - അതിൽനിന്നുമൊക്കെ മേലെയാണെന്ന്.
ഉപയോഗമില്ലാത്തവയെ പ്രചോദനമാക്കുന്ന,
ഉദാഹരണത്തിന്... ലൂയിസ് പോൺസിനെപോലെ..
അദ്ദേഹം വസ്തുക്കളെക്കൊണ്ട് ചിത്രം നിർമ്മിക്കുന്നു..
അവസരങ്ങളെ ആനുകൂല്യമാക്കുന്നു.
ചുറ്റുമുള്ള ഈ സാധനങ്ങളെല്ലാം..
എന്റെ നിഘണ്ടുവാണ്,
ഉപയോഗമില്ലാത്ത വസ്തുക്കൾ.
ആളുകൾ വിചാരിക്കുന്നത് ഇത് ചവറ്റുക്കൂനയാണെന്ന്...
എന്നാൽ ഞാൻ കാണുന്നത്, സാധ്യതകളുടെ കൂട്ടത്തെയാണ്.
ഓരോ വസ്തുവും ഓരോ ദിശകളാണ്. ഓരോന്നും ഓരോ മാർഗങ്ങളാണ്.
അവിടുന്നും ഇവിടുന്നുമൊക്കെ പെറുക്കിയെടുത്തവ,
അതെ പെറുക്കിയെടുത്തവ,
അവയാണ്..എന്റെ ..
ചിത്രങ്ങളായി തീരുന്നത്.
കലയുടെ ലക്ഷ്യം ചിട്ടപ്പെടുത്തലാണ്.
ഒരാളുടെ അകത്തും പുറത്തുമുള്ള ലോകങ്ങളെ..
ഇതെല്ലാം ചായപ്പെൻസിലുകളാണ്, കുട്ടികളുടെ ചായപെൻസിലുകൾ.
ഇവിടെ ടിന്നുകളും നൂൽചക്രങ്ങളും..
ഇത് ചെറിയ മണിയുടെ നാക്കാണ്.
ഞാൻ സാധനങ്ങൾ വച്ച് വാക്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.
കുന്നുകൂടിക്കിടക്കുന്ന ചവറുകളുടെ മുകളിൽ ഒരു പക്ഷി.
കൂടുകളും രസകരമാണ്, വഞ്ചികളെപ്പോലെ, വയലിൻ കമ്പികളെ പോലെ..
കാര്യങ്ങളെ ആദ്യം രൂപപ്പെടുത്താൻ വളരെ എളുപ്പമാണ്.
അതേസമയം, സാധ്യമായ വ്യതിയാനങ്ങൾ അനന്തവുമാണ്..
ഇതെല്ലാം ബോർഡുകളുടെ വിളുമ്പുകളും ചട്ടങ്ങളുമാണ്.
ഇവിടെയൊരു... കാറുകളിൽനിന്നു കിട്ടിയ...
വിൻഡ്ഷീൽഡ് വൈപ്പർ.
പക്ഷേ എനിക്കവ മിന്നൽപ്പിണരുകളാണ്.
അവയെ ഞാൻ വിലങ്ങനെ നിർത്തുന്നു.
ഇതൊരു പ്രസ്താവനയാണ്. വിലങ്ങനെയുള്ള ഒരു പ്രസ്താവന, മറ്റൊന്നുമല്ല.
വീണ്ടും ഒറ്റക്കൈകൊണ്ട് മറ്റേ കൈയുടെ പടമെടുക്കുന്നു, ധാരാളം ട്രക്കുകൾ.
ഇവയുടെ ചിത്രമെടുക്കാൻ എനിക്കിഷ്ടമാണ്.
കടന്നുപോകുന്നവയെ പിടിച്ചുനിർത്താനാണോ?
അല്ല, വെറുതേ തമാശയ്ക്ക്.
നോയർമോട്ടിയർ ഒരു ദ്വീപാണ്.
കല്ലുപാകിയ പാതകൾക്കും മുത്തുച്ചിപ്പികൾക്കും പ്രസിദ്ധം.
ആളുകൾ ഇവിടെയും വന്ന് ശേഖരിക്കുന്നു.
കൊടുങ്കാറ്റുകൾക്കും വേലിയിറക്കങ്ങൾക്കും ശേഷം.
കാറ്റുകൾ ചിപ്പികളെ മണൽത്തിട്ടകളിൽനിന്നിളക്കി....
തീരത്ത് കൊണ്ട് വന്നിടും.
ക്രിസ്മസിന്റെ സമയത്താണ്. അത് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
നമ്മളപ്പോൾ തിരക്കിലായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് എല്ലാം പെറുക്കുന്നവർക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.
കാറ്റ് ശമിച്ച ഉടൻ..
അവർ ചെല്ലും.
മണൽത്തിട്ടയിൽനിന്നും പൊങ്ങിനിൽക്കുന്ന കടൽ.. സുന്ദരമായ കാഴ്ചയാണ്.
വേലിയിറക്കത്തിൽനിന്ന് നേട്ടമുണ്ടാക്കണമെങ്കിൽ,
വേലിയേറ്റസമയങ്ങളെപ്പറ്റി പെറുക്കുന്നവർക്ക് ധാരണ വേണം.
എല്ലാ വർഷവും കടൽ ഏറ്റവും വലിയുന്ന സമയത്ത് ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വരും.
പിൻവലിയുന്ന കടലിന്റെ പിന്നാലെ പോകും.
കാണുന്നതൊക്കെ പെറുക്കിയെടുക്കും.
പെട്ടെന്ന് ഇളകിവരുന്ന ചിപ്പികളാണ് ആളുകൾ എടുക്കുന്നത്.
നിയമമനുസരിച്ച്, മണൽത്തിട്ടുകളെ ഇളക്കാൻ പാടില്ല.
കമ്പുകൾ മാറ്റിവയ്ക്കണം.
അത്രയൊക്കെ അവർ അനുസരിക്കും.
ഇതാ മുത്തുച്ചിപ്പികൃഷിക്കാർ.. അവർ ജോലി ചെയ്യുന്നതിൽ കുഴപ്പമില്ല, എന്നാൽ..
ചിലപ്പോൾ അവർ അതിരു കടക്കും.
ഞങ്ങൾ അതിക്രമിച്ചു കടക്കാറില്ല!
ഇവിടെ അതിരുകൾ ഉണ്ട്, എന്നാൽ...
ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കുറച്ച് നുഴഞ്ഞു കയറ്റമൊക്കെ നടത്തും...
നമ്മൾ വിഡ്ഢികളല്ലല്ലോ. മറ്റുള്ളവർ ചെയ്യുന്നത്, നമ്മളും ചെയ്യുന്നു.
അവരെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ, ഞങ്ങൾ ഓടി കളയും.
അവർ കണ്ടില്ലെന്നു വയ്ക്കുന്നതാണ്. സത്യത്തിൽ ഇത് അനുവദനീയമല്ല.
ഇതൊക്കെ അത്ര നിയമവിരുദ്ധമൊന്നും അല്ല.
പെറുക്കിയെടുക്കാനുള്ള അവകാശം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
കടൽത്തീരത്തുനിന്ന് 15 യാർഡുവരെ ആളുകൾക്ക് ചിപ്പിപ്പെറുക്കാം.
- 25 യാർഡ് ദൂരം വരെ. - ഇപ്പോഴിത് 25 യാർഡ് ആണോ?
എന്താണ് ആളുകൾക്ക് അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളത്?
7 പൗണ്ട് വരെ ഒരാൾക്ക് ശേഖരിക്കാം. അതിൽ കൂടുതൽ പറ്റില്ല.
- മിനിമം 10 യാർഡ് വരെ. - ശരി.
ഓരോർത്തർക്കും 11 പൗണ്ട്.
7 പൗണ്ട് നത്തയ്ക്ക 11 പൗണ്ട് ചിപ്പികൾ,
അങ്ങനെ.
ഓരോരുത്തർക്കും 11 പൗണ്ട് , അല്ലേ?
3 ഡസൻ വീതം ഓരോരുത്തർക്ക്.
പക്ഷേ അവരതിൽകൂടുതൽ ഉറപ്പായും എടുക്കാറുണ്ട്..
തിന്നാൻ കൊള്ളാത്ത ചെറിയ ചിപ്പികളും അവർ വാരും.
തിരമാലകളിട്ട് ഉരുട്ടുന്നതുകൊണ്ട് അതു മുഴുവൻ മണ്ണായിരിക്കും.
തീരപ്രദേശത്ത് അല്ലാത്ത ആളുകൾ അതു കഴിക്കും.
എന്നിട്ട് അസുഖം വന്നു എന്നു പറയും.
ജുറാപ്രദേശം പ്രളയബാധിതമായി.
ദാർദ് നദി ഞങ്ങളുടെ വഴി തടഞ്ഞു.
മൃഗങ്ങൾ വഴിതടയുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമാണ്.
അവയ്ക്കു വേണ്ടി ഞാൻ നിർത്തിക്കൊടുക്കും.
ആപ്ടിനടുത്തുള്ള കുന്നിലെ നെനോൺ കുടുംബം,
പെറുക്കിയെടുക്കലിന്റെ വേറൊരുതരം സംഗതിയാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടം അവർ കണ്ടെത്തുന്നു.
അവിടെയാണെങ്കിൽ മുഴുവൻ വിളവെടുക്കാവുന്ന മുന്തിരികളും..!
അതെ, മുത്തിരിത്തോപ്പ് മൊത്തം മുറിക്കാതെ വിട്ടിരുന്നു, കഴിഞ്ഞ വർഷം.
മുഴുവൻ വിളവും ഉപയോഗിക്കാതെ പാഴായി പോവുകയായിരുന്നു.
ഈ സ്ഥലം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കൊരു താത്പര്യം തോന്നി.
ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?
- ഉടമസ്ഥന് പരാതിയില്ലേ? - ഇല്ല, നവംബർ 1 നു ശേഷം,
നമുക്ക് തോപ്പിൽനിന്ന് മുന്തിരി പറിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ട്.
അല്ലെങ്കിൽ അവ കാട്ടുപ്പന്നികളും കിളികളും തിന്നും.
- കാട്ടുപ്പന്നികൾ മുന്തിരി തിന്നുമോ? - അവയ്ക്കിഷ്ടമാണ്.
ആ ദിവസം,
വള്ളികൾ വെട്ടി നൃത്തം ചെയ്യുന്ന കത്രികകളെ ഞാൻ ചിത്രത്തിലാക്കി.
ക്യാമറ ഓഫാക്കാൻ മറന്നു പോയി,
അതുകൊണ്ടാണ് ലെൻസ് അടപ്പിന്റെ നൃത്തവും നമുക്ക് കിട്ടിയത്.
അടപ്പ്, അതിന്റെ ഭ്രാന്തൻ നൃത്തം മതിയാക്കി.
ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഉടമസ്ഥനെ കാണാൻ പോവുകയാണ്,
പെറുക്കുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ.
ഒരുപാട് തിന്നാൽ കുഴപ്പമുണ്ടാവുമെന്ന് ഞാൻ കുട്ടികൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
അതൊക്കെ മുതിന്നവർക്ക് അറിയാമായിരിക്കും. അവരെ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കു വിട്ടു.
ജെറോം നോയൽ - ബൗട്ടൺ.
തന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ പഴയ ഫോട്ടോ കാണിച്ചുതന്നു.
അത് മാരേയുടെയായിരുന്നു.
നിലവറയിൽ ഒരു ചെറിയ മ്യൂസിയം ഉണ്ട്.
ഒരു എഞ്ചിനീയർ, ജ്ഞാനിയായ ഒരു ഡോക്ടർ..
മാരേയാണ് ക്രോണോ ഫോട്ടോഗ്രാഫി കണ്ടുപിടിച്ചത്. (ചലിക്കുന്ന വസ്തുക്കളെ ചിത്രീകരിക്കാനുള്ളത്)
വ്യക്തമായ കാഴ്ചപ്പാടുള്ള വ്യക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
ചലനങ്ങളെ അദ്ദേഹം വിശകലനം ചെയ്തു.
മൂയി ബ്രിഡ്ജിനും ലൂമിയർക്കും മുൻപ്. അദ്ദേഹമാണ് സിനിമാക്കാരുടെ പൂർവഗാമി.
ഞങ്ങളൊരു കുടുംബമായതിൽ അഭിമാനമുണ്ട്.
മാരേയ് എന്റെ പിതാവിന്റെ മുത്തച്ഛനായിരുന്നു. എന്റെ പ്രപിതാമഹൻ,
കുറച്ചുകൂടി വ്യക്തമാക്കാം,
മാരേയുടെ മരുമകനായിരുന്നു എന്റെ മുത്തച്ഛൻ, എന്നുവച്ചാൽ...
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ, എന്റെ അമ്മൂമ്മ, മാരേയുടെ മകളായിരുന്നു.
അവർ ബൗട്ടൺ എന്നയാളിനെയാണ് വിവാഹം ചെയ്തത്.
ഈ തോട്ടം, ബൗട്ടൺ കുടുംബം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതാണ്.
അത് മാരേയ് വാങ്ങിച്ചു,
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾ ഒരു ബൗട്ടണെ വിവാഹം ചെയ്തപ്പോൾ, ബൗട്ടൺ കുടുംബത്തിനു ഇത് തിരികെ നൽകി
അഭിനന്ദനങ്ങൾ!
അവിടെ കാണുന്ന ആ സ്തംഭമുണ്ടല്ലോ,
രണ്ടു കൈകൾകൊണ്ടും അദ്ദേഹം ഉണ്ടാക്കിയതാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്യാമറാ സാധനങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാൻ.
കമ്പി വലിച്ചു കെട്ടിയിട്ട് കാത്തിരിക്കും..
മൃഗങ്ങളോ പക്ഷികളോ കടന്നുപോയാൽ ക്യാമറ ക്ലിക്ക് ചെയ്യാൻ.
അതാണ് കുടിൽ.
ഇവിടെ നിന്നാണ്,
ക്രോണോഫോട്ടോഗ്രാഫി ഉപകരണം വച്ച്,
പക്ഷികളുടെ പറക്കൽ അദ്ദേഹം എടുത്തത്.
അത് ഡെമെനി, മാരേയുടെ സഹായി.
ക്യാമറയും ഫിലിം റോളും പിടിച്ചുകൊണ്ട്..
എറിപന്തുകാരന്റെ തൊപ്പിയും ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന കുട്ടി ആരാണോ എന്തോ?
മാരേയുടെ പരീക്ഷണ ചിത്രങ്ങൾ.
ഫിലിം കഷ്ണങ്ങളും,
സാങ്കേതിക സാമർത്ഥ്യം നിൽക്കട്ടെ, ഇതെല്ലാം നല്ല ദൃശ്യവിരുന്നാണ്.
ഞങ്ങളുടെ തീവണ്ടി പാരീസ് വിടുകയാണ്.
ചിലപ്പോൾ വേഗം കുറയുന്നു.
ഐവറി പാഴ്‌വസ്തുസംഭരണ കേന്ദത്തിലൂടെയാണ് നമ്മളിപ്പോൾ പോകുന്നത്.
നമ്മുടെ വിഷയത്തിന്റെ ഹൃദയം,
നമ്മുടെ സംഗീതജ്ഞൻ ജോയന്നയുടെ വീടുള്ള പ്രാഡെസിലേക്ക് പോകുന്നു...
നിയമസംവിധാനവുമായി ഉരസലുകളുള്ള കുറച്ചു യുവാക്കളെ അവിടെ കണ്ടു.
സൂപ്പർമാർക്കറ്റുകളിലുള്ള ചവറ്റുത്തൊട്ടികൾ കേടാക്കിയതാണ് പ്രശ്നം..
ചവറിടുന്ന തൊട്ടിയിലെ സാധനങ്ങൾ ബ്ലീച്ച് ഒഴിച്ചു നാശമാക്കി. അതാണ് കാരണം.
മുഖ്യകഥാപാത്രങ്ങളെയെല്ലാം കണ്ടാൽ അവർ പ്രശ്നം,
വിശദീകരിക്കുന്നതും ചിത്രീകരിക്കാമല്ലോ എന്നു വിചാരിച്ചു.
നാൽക്കവലയിൽ ചെറുപ്പക്കാരെല്ലാവരും കൂടിയിട്ടുണ്ട്.
കടയുടെ മാനേജർ,
കോടതി മജിസ്ട്രേറ്റ് ..
കണ്ടാൽ വിനയമുള്ള വ്യക്തിയാണ്. ദയാലുവുമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
വീടില്ലാത്ത മനുഷ്യർ എങ്ങനെ....
നിയമവുമായി ഒത്തുപോകുന്നു എന്നറിയണം.
കുത്തിയിരിപ്പും നിയമാനുസൃതമാക്കണോ?
കുറച്ചു പണിയെടുക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ഈ കുപ്പായം....
നിങ്ങളുടെ കുപ്പായം പക്ഷേ നല്ലതാണല്ലോ!
യുവാക്കൾ സാധനങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതിനെ പ്പറ്റിയുള്ള ചെറിയ കേസായിരുന്നു.
അക്രമം കാണിച്ചു. അതിലവർ കുറ്റവാളികളാണ്.
സാധനങ്ങളിൽ ബ്ലീച്ചിംഗ് ഒഴിക്കുന്നതിനു മുൻപോ?
അവർ കുപ്പത്തൊട്ടികളെ തട്ടി മറിച്ചിട്ടു.
എന്റെ തൊഴിലാളികൾക്ക് അവ വൃത്തിയാക്കേണ്ടി വന്നു.
അതാണ് നിയമം നടപ്പിലാക്കാൻ നിർബന്ധം പിടിച്ചത്.
കുപ്പത്തൊട്ടിയിൽ ബ്ലീച്ച് ഇട്ടത്.. അതവർക്ക് അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല.
- ഞങ്ങൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. - പക്ഷേ ഗൗരവമായി ഒന്നുമില്ല.
ഞങ്ങൾ കുപ്പത്തൊട്ടികളിൽ മുട്ടി,
ചുവരുകൾ ചിത്രങ്ങളും ടുമോറ്റോകളുംകൊണ്ട് വൃത്തികേടാക്കി.
അവർ ക്യാമറ പൊട്ടിച്ചു.
ഇതു പൂട്ടി കിടക്കുകയാണ്, കുറച്ചു കേറണം.
അവർ വേലി ചാടിക്കടന്നു.
സ്വകാര്യസ്ഥലത്തേക്കാണ് അവർ അതിക്രമിച്ചു കടന്നത്.
കോടതിയിൽ ഹാജരാകുന്നതുതന്നെ ശിക്ഷയാണ്.
ഈ യുവാക്കൾക്ക് എല്ലാ നിയമങ്ങളിൽനിന്നും സ്വാതന്ത്ര്യം വേണമെന്നാണ് ആഗ്രഹം.
ഞങ്ങൾ കളഞ്ഞവ മാത്രമേ എടുക്കൂ.
അവരെ ശിക്ഷിക്കാനല്ല പിഴ, നിയമം ഓർമ്മിപ്പിക്കാനാണ്.
സ്വന്തം യുക്തികൾ പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാവരും നന്നായി അവരവരുടെ പങ്ക് ഭദ്രമാക്കി.
എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് കുട്ടികൾ പറയുന്നുണ്ട്..
അവരുടെയും കൂടെയുള്ള നായകളുടെയും പടം ഞങ്ങളെടുത്തു. മനോഹരമായിരുന്നു അത്.
ഞാൻ സാമൂഹികവിരുദ്ധനല്ല.
- എത്രവയസ്സുണ്ട്? - 22.
കാരണം എന്തോ ആവട്ടെ, അവരുടെ കത്തുന്ന സൗന്ദര്യം നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയും.
ആഹാരം ഏറിയ പങ്കും കുപ്പകളിൽനിന്നാണ് അവർക്ക് കിട്ടുന്നത്.
കോടതിയിൽ വച്ച്, എന്നോടു പറഞ്ഞത്,
ഇത് ബധിരന്റെ സംഭാഷണമാണ്, ഊമയുടെയല്ലെന്നാണ്.
രസത്തിനു വേണ്ടി അവർ സാഹചര്യങ്ങളെ പിടിച്ചുനിർത്തി.
അവർക്ക് ഭ്രാന്താണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. കോർട്ടലക്ഷ്യത്തിന് എന്നെ അവർ ശിക്ഷിച്ചു.
അവരുടെ മനോനില ശരിയല്ലെന്നു ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു, അവരു പോട്ടെ എന്നും: എഴുതൂ!
ക്ലാർക്ക്, എഴുതൂ: ഭ്രാന്താണ്!
പഴഞ്ചൻ തീരുമാനമാണെന്നാണ് ഞങ്ങൾ വിചാരിച്ചത്. ഇതൊക്കെ ശരിക്കും വെറുപ്പിക്കലാണ്.
രഹസ്യകോടതിയിലായിരുന്നു അവരുടെ വിചാരണ. ഞാൻ ഉറക്കെ വിളിക്കുകയും കതകിനിടിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ ഭാഗം പൂർണ്ണമായിട്ടല്ല അവർ സംസാരിക്കുന്നത്,
ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ ഇരുന്ന് ഇതിനെപ്പറ്റി ഞാൻ ആദ്യന്തം ചിന്തിക്കുന്നുമില്ല.
ഞങ്ങൾ ചിത്രീകരിച്ചതും ചിത്രീകരിക്കാൻ പോകുന്നതും ചവറ്റുതൊട്ടിക്കുചുറ്റുമുള്ളവരെപ്പറ്റിയാണല്ലോ.
അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ അവർക്ക് പല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാവും.
ഓരോ അനുഭവവും വ്യത്യസ്തമാണ്.
- ഹായ്! - ഇതാ ആ മനുഷ്യൻ!
എങ്ങനെയുണ്ട്?
ഇരിക്കൂ, കാപ്പി കുടിക്കൂ..
ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞത്: ''റബ്ബർ ബൂട്ടുകൾ
അയാൾ ധരിക്കുന്നു എന്നാണ്. എല്ലാ സാധനങ്ങളും ഇയാൾ പെറുക്കുന്നുണ്ട്''.
അതെ, ഞാൻ 100% പാഴ്‌വസ്തുക്കളിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്.
എല്ലാവരും, പാവപ്പെട്ടവനും പണക്കാരനുമെല്ലാം,
ആഹാരം എറിഞ്ഞു കളയുന്നു, എന്തിന്?
കാരണം ആഹാരകാര്യത്തിൽ നമ്മൾ മണ്ടന്മാരാണ്!
തൈരുകട്ടയുടെ വില്പനയ്ക്കുള്ള തീയതി കഴിഞ്ഞു പോയാൽ ആളുകൾ പറയും :
''ദൈവമേ, എനിക്കിത് തിന്നാൻ പറ്റില്ല!
ഇതെന്നെ കൊല്ലും!''
എന്തു മണ്ടത്തരം.
മണപ്പിച്ചു നോക്കി, കൊള്ളാമോ,
ഇല്ലയോ എന്നു പറയാൻ എളുപ്പമാണ്..
വളരെ എളുപ്പം, 100% കുപ്പയിൽ കളഞ്ഞവയാണ് ഞാൻ കഴിഞ്ഞ 10 വർഷമായി കഴിക്കുന്നത്.
പത്ത് പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങളായി,
ഒരസുഖവും വന്നിട്ടില്ല.
- ജോലിയില്ലേ? - ഉണ്ട്.
ജോലിയുണ്ട്, ശമ്പളമുണ്ട്, സാമൂഹിക സുരാക്ഷാനമ്പരുണ്ട്..
അപ്പോൾ ഇതുതന്നെ കഴിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ലല്ലോ?
ഒരിക്കലുമില്ല.
പെറുക്കിയെടുക്കുക എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു ധാർമ്മികപ്രശ്നമാണ്.
ഇങ്ങനെ കളയുന്നത്, ഒട്ടും സ്വീകാര്യമല്ലാത്ത പ്രവൃത്തിയാണ്.
തെരുവിലെല്ലാം ഈ പാഴ്‌വസ്തുക്കൾ.
‘എറിക’യിലെ എണ്ണതൂവൽ പോലെ നമ്മൾ ഒരു ദുരന്തത്തിലേക്കു പോവുകയാണെന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു.
‘എണ്ണ ചോർച്ച’.
തല വലതു വശത്തു വയ്ക്കൂ.
ചത്തു..
കടൽപക്ഷികൾ,
ഗുലിമോട്സും, (ഒരു കടൽപ്പക്ഷി) റേസർ ബിൽ പെൻഗ്വിനുകളും
എല്ലാം ‘ശുദ്ധഎണ്ണ’യിൽ തുലഞ്ഞ് ശരിക്കും ശുദ്ധമായി.
തുലഞ്ഞതൊക്കെ നല്ലതായിരുന്നു.
അമിത ഉപഭോഗമുള്ള ഈ സമൂഹത്തിൽ, അവരെ വൃത്തിയാക്കിയാലും,
പക്ഷികൾ വലകളിൽ ചെന്നുപെടും,
ഇതൊക്കെ അവയ്ക്കുള്ളതാണ്, ഞാൻ സാമൂഹികപ്രവർത്തകനാണ്.
ബാക്കിയെല്ലാത്തിനും അവരവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ മരിക്കാം. ..
അവരുടെ കുപ്പകളിൽ, ഞാൻ കാര്യമാക്കാറില്ല. . പക്ഷികൾക്കാണ് മുൻഗണന.
എപ്പോഴും ബൂട്ടുകൾ ധരിക്കാറുണ്ടോ?
ഉണ്ട്, റബ്ബർ ബൂട്ടുകൾക്ക് 2 ഗുണം ഉണ്ട്.
ചതുപ്പു സ്ഥലങ്ങളിൽ അവ നല്ലതാണ്.
ഒരു മനശ്ശാസ്ത്രപരമായ വശം കൂടിയുണ്ട്,
ഈ ബൂട്ട് ഇടുമ്പോൾ ഞാനാണ് ഈ പ്രദേശത്തെ പ്രഭു..
ഇതൊക്കെ വിഡ്ഢികൾ ഇവിടെ കൊണ്ടിടാൻ വരുമ്പോൾ..,
ഞാൻ അവറ്റയ്ക്ക് പിന്നാലെ വന്ന് എല്ലാത്തിനെയും ചെത്തി കഷണങ്ങളാക്കും.
കുപ്പ മനോഹരമാണ്!
കുപ്പത്തൊട്ടികൾവച്ച് ഒരു പ്രദർശനം നടത്തണം..
കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ..
കളയാനുള്ള വസ്തുക്കളെ എങ്ങനെ തരം തിരിക്കാമെന്ന്.
കുപ്പത്തൊട്ടികൾ മനോഹരമാണ്, കുട്ടികൾക്ക് നിറങ്ങൾ ഇഷ്ടമാണ്,
അവർ പാഴ്‌വസ്തുക്കളുമായി കളിച്ചുകൊള്ളും..
ഇത് തെരുവിൽനിന്നുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക്കാണ്.
ജിനോ റിസിയ്ക്കാണ് കുട്ടികൾക്കുള്ള ശില്പശാലയുടെ മേൽനോട്ടം
അയാൾ തൈരുപായ്ക്കറ്റുകളെ പൂക്കളാക്കി മാറ്റും.
പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികളെ മൊബൈൽ ഫോണുകളാക്കും.
എവിടെയാണ് കളി അവസാനിക്കുകയും കല തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നത്?
സമകാലിക കലയ്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള കാർട്ടിയർ ഫൗണ്ടേഷൻ.
അമേരിക്കൻ കലാകാരൻ സെ..
പൊട്ടും കഷ്ണങ്ങളും കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മൊബൈലുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു.
അടുക്കളയിലെ ചണ്ടികളാണ്, ഇതുണ്ടാക്കി കലാലോകത്തിനു നൽകിയത്.
ഇവിടെ പാഴ്‌വസ്തുക്കൾക്ക് മൂല്യമുണ്ട്, അവ വിലപ്പെട്ടതുമാണ്.
എന്തായാലും ഈ പാഴ്‌വസ്തുക്കളുടെ കാഴ്ചബംഗ്ലാവ്..
ചെറുതാണ്, ചന്തമുള്ളതാണ്, വൃത്തിയുള്ളതും വർണ്ണശബളവുമാണ്.
ആ കുട്ടികൾ ചൂലിന്റെ പ്രവർത്തനം എപ്പോഴെങ്കിലും കണ്ടിരിക്കുമോ?
ചവറുപെറുക്കുന്ന ആളുമായി ഹസ്തദാനം നടത്തിയിരിക്കുമോ?
- എങ്ങനെയുണ്ട്? - സുഖം.
ഇതാണ് അയല്പക്കത്തെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ജീവിതം.
ഞാൻ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നു.
മി. ചാർളി പ്ലസ്ക്യുലെകിന്റെ സ്ഥലത്ത്. അയാളെന്റെ കൂട്ടുകാരനാണ്.
കൂട്ടുകാരനിലും മുകളിൽ..,
ഒരു സംരക്ഷകൻ, തലതൊട്ടപ്പൻ, അയാളാണ് എനിക്കെല്ലാം.
എനിക്ക് വളരെ വളരെ സന്തോഷം, ഞാനിവിടെയായതിൽ നല്ല സുഖമുണ്ട്.
പ്രകൃതിയാൽ ചുറ്റുപ്പെട്ട്.
കാണുന്നില്ലേ,
സ്വർഗത്തേക്കാൾ മോശമാണ്!
ഒരു തരം ദേശാടനപക്ഷികളെ കണക്കാണ് സലോമോൺ.
അവൻ വരുന്നു, ഇവിടെയൊക്കെ കറങ്ങി നടക്കുന്നു,
ഒരു ദിവസം അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നു.
പിന്നെയും ഒരു ദിവസം വരും, പിന്നെ വിട്ടുപോകും.
ഇതുവരെ 3 പ്രാവശ്യം തിരിച്ചു വന്നു.
എല്ലാ ദിവസവും ഞാനിവിടെ വരും,
കറങ്ങി നടക്കും,
കളഞ്ഞ വസ്തുക്കൾ അവിടെയും ഇവിടെയും നോക്കി നടക്കും.
ഒന്നും തൊട്ടു പോകരുത്!
- ഞാൻ പറഞ്ഞതു കേട്ടോ? - കേട്ടു, മാഡം.
പറഞ്ഞത് മനസിലായില്ലേ?
എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും വളരെ നേരത്തെ വന്നാൽ ചെറുതെന്തെങ്കിലും കിട്ടും.
ലോട്ടറി പോലെയാണ്.
നല്ലത്.
ഇവിടെ ധാരാളമുണ്ട്.
ഇതു വേണോ?
നിൽക്ക്, അവനു വേറെന്തോ വേണം.
കുറച്ച് ബ്രെഡ് വേണോ?
ഞാനെപ്പോഴും ഇവിടെ വരും, സ്വയം പെറുക്കിയെടുക്കും.
ചിലപ്പോൾ നല്ല തണുത്ത ഇറച്ചി കിട്ടും,
ചിലപ്പോൾ കോഴിയിറച്ചി, വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ.
സലോമോൺ കിട്ടി.
കോഴിക്കാലുകൾ.
ചീത്തയാകുന്നതിനു മുൻപ് ഞാൻ പാചകം ചെയ്യും.
നിങ്ങൾ ഇനി ഒരു മാസത്തേക്ക് കോഴിയും മുയലും കഴിക്കാൻ പോവുകയാണ്..!
അല്ല, പേടിക്കേണ്ട.
ഞങ്ങൾക്ക് പങ്കുവയ്ക്കാൻ എപ്പോഴും ആരെങ്കിലും കിട്ടും.
ഇത് അയൽക്കാർക്കും ഞങ്ങൾ കൊടുക്കാറുണ്ട്. അപ്പുറത്തുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക്..
അതുകൊള്ളാം.
ഇപ്പോൾ,
ഞങ്ങൾക്ക് 1, 2, 3,
4 ഫ്രിഡ്ജും 2 ഫ്രീസറും ഉണ്ട്.
അതും എടുത്തുകൊണ്ട് വന്ന് നന്നാക്കിയതാണ്.
ഞാൻ കുഴപ്പങ്ങൾ തീർക്കുന്നു, ഞാൻ നന്നാക്കുന്നു..
യന്ത്രം ശരിയായാൽ അതു വിൽക്കും.. അല്ലെങ്കിൽ..
അയല്പക്കക്കാർക്കു കൊടുക്കും.
തെരുവിൽ എവിടെ നോക്കിയാലും ഫ്രിഡ്ജുകൾ കാണാം.
ചിലപ്പോൾ ശരിയാവും, ചിലപ്പോൾ ഇല്ല.
വില്ലെന്യൂ സർ ലോട്ടിലെ പാഴ്‌വസ്തുകലാകാരന്മാർ,
ഫ്രിഡ്ജുകൾ എടുക്കാറുണ്ട്
അവരതു മുഴുവൻ മാറ്റി, വെടിപ്പാക്കി, യോജിച്ച സ്ഥലത്തു വയ്ക്കും.
ഫ്രിഡ്ജ് പ്രദർശനം.
സഖാക്കളെ മോചിപ്പിക്കുക!
എന്റെ അയൽവാസി ഡെൻഫർട്ടിലെ സിംഹം..
വെങ്കലംകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതാണ്.
എന്റെ സുഹൃത്തായ ഏർളിലെ സിംഹം കല്ലുകൊണ്ടാണ്..
അതിരാവിലെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തി.
പ്രദർശനത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകൾ ഇപ്പോഴും ഉറക്കത്തിലാണ്.
നദിയിലെ ഒഴുക്കും നോക്കിയിരിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ ഞാൻ കണ്ടു.
അയാളോട് സംസാരിക്കാൻ പകുതി മനസ്സുണ്ട്,
അതിൽ കൂടുതൽ റോൺ നദിയോടും..
ഭംഗിയുള്ള ഈ തോട്ടത്തിലേക്ക്..
പെറുക്കുന്നവർ വരുന്നതു കണ്ടു.
അവരുടെ പെട്ടികളും ചാക്കുകളും,
പ്ലാസ്റ്റിക് സഞ്ചികളും.. അവരാരാണെന്ന് പറയും..
തൊഴിലാളികളുടെ മാന്യമായ പാത്രങ്ങളായൊന്നും അവ തോന്നില്ല
എന്റെ പേര് ഡേവിഡ്, കേപ്പ് തോട്ടത്തിലെ ഫോർമാനാണ്.
ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഞങ്ങൾ
പെറുക്കിക്കൊണ്ടു പോകുന്നവരെ അനുവദിക്കാറുണ്ട്
ഞങ്ങൾ എടുത്തതിനുശേഷം മാത്രം.
10 യാർഡ് മാറിനിൽക്കാം എന്നു സമ്മതിച്ചാൽ..
നോക്ക്, മരങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും ധാരാളം അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞങ്ങൾ അതാണ് എടുക്കുന്നത്.
അവ പാഴായി പോകരുതെന്നു വച്ചിട്ടാണ് എടുക്കുന്നത്,
ഞാനത് പങ്കിടുകയും ചെയ്യും,
ഞങ്ങളവയെ വേവിക്കും.. അല്ലെങ്കിൽ അതുപോലെ..
നിങ്ങൾക്ക് കാണാമല്ലോ, ഒരുപാട് മിച്ചം കിടക്കുന്നത്.. അതാണ് എടുക്കുന്നത്.
ഒന്നും ഞാൻ ചീത്തയാക്കില്ല,
എന്റെ കുട്ടികളും നല്ല സ്വഭാവക്കാരാണ്.
അവർക്ക് നല്ലതുതന്നെ കിട്ടണം.
ഇത് ചീത്തയാണ്, അതുകൊണ്ട് അതങ്ങു കളയും.
ഞങ്ങൾ പെറുക്കുന്നവർ ചിലതൊക്കെ ഉപേക്ഷിക്കും.
ഇതാ ഒരു ആപ്പിൾ, ഇതിലൊന്നുമില്ല.
വൃത്തിയും ബുദ്ധിയും ഇല്ലാത്ത പെണ്ണിനെപോലെ..
ഇത് ചെറുതും വാടിയതുമാണ്.
വിൽപ്പനമൂല്യം : പൂജ്യം.
ആപ്പിളുകൾ എടുക്കുന്നതിൽനിന്ന്..
ആളുകളെ തടയാൻ പറ്റില്ല.
വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാൽ.
പെറുക്കാനുള്ള സമയം ഔദ്യോഗികമായി ഞങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കും..
കാർ രജിസ്ട്രേഷന്റെ പേപ്പറുകൾ ചോദിക്കും.
മോപെഡുകളാണെങ്കിൽ ഉടമസ്ഥന്റെ ഐഡി പകർപ്പ്..
ഏതുതൊട്ട് ഏതുവരെ അവർക്ക് ശേഖരിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും.
നിയന്ത്രണങ്ങൾ കുറച്ചു കൂടുതലല്ലേ ?
കൊള്ളാം, ഒന്നുകിൽ ഇങ്ങനെ വേണം, അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഒന്നും വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കണം,
ഒരിക്കൽ ആളുകൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ,
400 പൗണ്ടുവരെ അവർക്കെടുക്കാം, കൂടുതലായാലും ആരും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.
അവർക്കത് നല്ലതാണ്.
3 ഹെക്ടറുണ്ട് ഈ സ്ഥലം..
ഇവിടെ 10 ടൺ എങ്കിലും ഞങ്ങൾ പറിക്കാതെ വിടുന്നുണ്ട്.
അത് പെറുക്കുന്നവർക്ക് നല്ല പണി കൊടുക്കും..
മരങ്ങൾക്കപ്പുറവും ഇലകൾക്കിടയിലുമൊക്കെ നോക്കി കണ്ടു പിടിക്കണം.
പെട്ടി നിറയണമെങ്കിൽ കുറച്ചു സമയമെടുക്കും..
പറിച്ചെടുക്കൽ കേക്കു തിന്നുന്നതുപോലെയല്ല, കുറച്ച് അദ്ധ്വാനിക്കണം.
ഇവിടെ കുറച്ചു വീണു കിടപ്പുണ്ട്.
അവ പെറുക്കിയിട്ടാൽ മതി.
റോബർട്ട്, പല വിളകളും പെറുക്കിയെടുക്കുന്ന ആൾ. അയാളുടെ പിന്നാലെ നമുക്കു പോകാം.
പൈൻ കുരു നോക്കുകയാണിപ്പോൾ ഞാൻ.
നല്ല അദ്ധ്വാനിയാണല്ലോ നിങ്ങൾ!
ശരിയാണ്, ഒന്നും വെറുതേ പോകാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കാറില്ല.
ഈ ഹരിതഗൃഹത്തിൽ തക്കാളി വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞു.
ഇവിടം അവർ വൃത്തിയാക്കുന്നതിനു മുൻപ് ബാക്കി ഞങ്ങൾ പറിക്കും..
ഇവിടെ, ദാ നോക്ക് തക്കാളികൾ...
പ്രകൃതിയിലെയാ.. വെറുതേ പാഴാക്കിക്കൂടാ.
വിളവെടുപ്പു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇവ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
ഇവയ്ക്കു വേണ്ടി ആളുകളെ വാടകയ്ക്ക് എടുക്കുന്നത് ശരിയാവില്ല..
അതുകൊണ്ട് അവർ ഞങ്ങളെ എടുക്കാൻ അനുവദിക്കും.
ഹരിതഗൃഹത്തിൽ ആർക്കെങ്കിലും പോകാൻ പറ്റുമോ?
ഇല്ല, അതിനകത്ത് പോകാൻ പറ്റില്ല. നിയമം എന്താണെന്ന് അറിയില്ല.
ഹരിതഗൃഹമെന്നാൽ പച്ചക്കറികൾ വളർത്താനുള്ള ഇടമാണ്.
ഒരിക്കൽ എല്ലാം ശേഖരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ,
കുറേ ബാക്കിയുണ്ടാവും, കുറച്ചു തക്കാളി, മുന്തിരി, ക്യാരറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ സെലെരി..
പെറുക്കുന്നവർ നിയമം അനുസരിക്കുന്നവരാണെങ്കിൽ..
കൃഷിക്കാർ ഒന്നും പറയാറില്ല,
അവർക്കെതിരെ കേസു കൊടുക്കാനൊന്നും പറ്റില്ല.
സ്വന്തം വസ്തുവകകൾക്കുമേലും?
ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ, അതിനു പോലും,
സ്വകാര്യസ്ഥലങ്ങളിലും പെറുക്കുന്നവർ എത്തും...
മി. മെസ്സാദ്, ഞങ്ങളുടെ കൃഷികാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്ന അഭിഭാഷകനാണ്.. അദ്ദേഹം പറയും..
ശ്രീമതി എസ്പി, തെരുവുകാര്യങ്ങളുടെ അഭിഭാഷകയാണ് പെറുക്കുന്നതിന്റെ നിയമവശം വ്യക്തമാക്കിതരും.
ഈ വസ്തുക്കൾക്ക് മേൽ പെറുക്കൽ നിയമം പ്രയോഗിക്കാൻ പറ്റില്ല.
''റെസ് ഡെറെലിക്ടീ” (റോമൻ : ഉടമ ഉപേക്ഷിച്ച വസ്തുക്കൾ)
ഉടമസ്ഥനില്ലാത്ത വസ്തുക്കളാണ്,
ഉടമയുടെ ഉദ്ദേശ്യം വളരെ വ്യക്തമാണ് ഇവിടെ.
ബോധപൂർവം അവർ കളഞ്ഞ വസ്തുക്കളാണിവ.
വസ്തുക്കളുടെ അവസ്ഥ മാത്രമേ നിയമം നോക്കുന്നുള്ളൂ.
ഉടമയില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഈ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കാൻ പാടുള്ളതല്ല എന്നാണ് അത് പറയുന്നത്.
അതെടുക്കുന്നവർ നിയമപ്രകാരം അതിന്റെ ഉടമകളാകും.
ഈ സ്വന്തമാക്കൽ അത്ര സാധാരണമല്ല, അതാരും ഉണ്ടാക്കിയതല്ലല്ലോ.
ഒരിക്കൽ എടുത്താൽ അത് എടുത്തവരുടെയാണ്.
തിരിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റില്ല.
വളരെ നന്ദി.
സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അതെ, നടപ്പാതയിലെ കിടക്കകൾ.
കഴുകി മടുത്ത യന്ത്രങ്ങൾ, ഓടിത്തളർന്ന ഫ്രീഡ്ജുകൾ
അല്പം കുനിയുക, നിങ്ങളുടെ സാധനങ്ങൾ എടുത്തുകൊള്ളുക.
അതെ. കുക്കറുകൾ, കുഷ്യനുകൾ, ചാരുകസേരകൾ..
ക്ഷീണിച്ച മരക്കസേരകൾ, ടിവിസെറ്റുകൾ, പഴകിയ കിടക്കകൾ
ഒന്നു കുനിഞ്ഞാൽ മതി, നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം.
തെരുവിലെ നന്നാക്കൽ, ടിവിയിലെ റാപ്പ് അതെ, അതെ..!
പൊട്ടിയ ടെലിവിഷനുകൾ.
ഉപേക്ഷിച്ച ധാരാളം ടെലിവിഷനുകൾ ഞാൻ കണ്ടു.
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കകം.
അകത്തുള്ള ചെമ്പ് ആരോ പുറത്തെടുക്കുന്നു.
ഡെഫ്ലെക്ടർ കോയിലുള്ള ചെമ്പുകമ്പികളാണ്.
ഞാൻ മാന്ത്രികതിരശ്ശീലയിലേക്ക് നോക്കി, ഈ ചിത്രം തുടങ്ങിയതിനെപ്പറ്റി ആലോചിക്കുന്നു.
ഗ്രഹണം ടിവിയിൽ കാണിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഉടൻ..
2000-ആണ്ടിനായുള്ള എണ്ണൽ ടി വിയിൽ കാണിച്ചതിനെ തുടർന്ന്..
മേയ് 1-ന് ഞാൻ ചിത്രം അവസാനിപ്പിച്ചു.....
മറ്റുള്ളവർ..
ടിവികൾ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, അവയെ നന്നാക്കാൻ പറ്റുമെന്നു വിചാരിച്ച്.
തെരുവിൽ 2 ചെറിയ കസേരകൾ കണ്ടു, അവയെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോന്നു.
ബൾക്കി നിരസിക്കുമ്പോൾ ഒരു രാത്രി തെരുവിലേക്ക് എറിയാൻ വേണ്ടി..
എന്റെ ഒരു സിനിമയുടെ പശ്ചാത്തലം ചെയ്ത ഫ്രാൻസിസുമായി വണ്ടിയോടിക്കുന്നു.
അയാൾ പാടുകയും ചെയ്യും.
25 വർഷമായി അയാൾ വെള്ളവസ്ത്രം മാത്രമേ ധരിക്കൂ.
ഫ്രാൻസിസ് ജിജ്ഞാസുവാണ്. കിണ്ടിപ്പെറുക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ളയാളാണ്.
പക്ഷേ ആ രാത്രി ഒന്നും കിട്ടിയില്ല.
ശൂന്യമായ ക്ലോക്കിൽ നോക്കി അയാൾ നിന്നു.
അതു വേണ്ടെന്നു വച്ചു.
ഞാനതിനെയെടുത്ത് വീട്ടിൽകൊണ്ടുവന്നു.
സൂചികളില്ലാത്ത ക്ലോക്ക്, എന്റെ തരത്തിൽപ്പെട്ടതാണ്.
സമയം കടന്നുപോകുന്നത് നമ്മൾ കാണില്ലല്ലോ.
അഴുകിയത്, മിച്ചം വന്നത്, പാഴായത് എല്ലാം എനിക്ക് ചിത്രീകരിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ്.
പഴയതും പാഴ് വസ്തുക്കളും..
കടകൾ അടച്ചു കഴിഞ്ഞ്, മിച്ചം വന്നവയും
കുപ്പത്തൊട്ടിയും അന്വേഷിച്ച് എത്തുന്നവരെയും ഞാൻ മറക്കാറില്ല.
ഇപ്പോൾ 2 മണി കഴിഞ്ഞു.
എനിക്കുവേണ്ടതെല്ലാം എടുത്തു കഴിഞ്ഞു, എന്നിട്ടും പോകാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്,
കടകൾ അടയ്ക്കുന്നതുവരെ.
വലിയ ഒരു സഞ്ചിയുമായി അവിടെനിന്ന് കഴിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു,
പലപ്പോഴായി ഞാൻ അയാളെ കാണുന്നു, ഈ സഞ്ചിയുമായി..
എപ്പോഴും കഴിക്കുകയാണ്.
മല്ലിയില തിന്നുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ,
ഞാൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
ഇടയ്ക്ക് മല്ലിയില കഴിക്കാറുണ്ടോ?
ചിലപ്പോഴൊക്കെ..മല്ലിയിൽ നിറയെ വിറ്റാമിൻ സിയും ഇയുമാണ്..
ബീറ്റാ കരോട്ടിനും സിങ്കും മഗ്നീഷ്യവും ഉണ്ട്.. വിശിഷ്ടമാണ്...
അയാളുടെ ഉത്തരം എന്നെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തി.
പിന്നീടുള്ള കുറച്ചാഴ്ചകൾ അയാളെ ചിത്രീകരിച്ചു.
ആവർത്തിച്ച്, ശബ്ദത്തോടെയോ അല്ലാതെയോ, ധൃതിവച്ച് അയാൾ സംസാരിച്ചു.
ഞാനും ആഹാരം മിച്ചം വന്നവയിൽനിന്നാണെടുത്തത്.
അങ്ങനെ പണം കുറേ ലാഭിച്ചു.
കൂടുതലും ഞാൻ പച്ചക്കറികളാണ് കഴിക്കുന്നത്,
അതുകൊണ്ട് ആവശ്യമുള്ളവ എനിക്കു കിട്ടും.
ഞാൻ ഒരുപാട് കഴിക്കില്ല,
എങ്കിലും കഴിക്കണമല്ലോ.
എന്തൊക്കെയാണ് ആളുകൾ കളയുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കാണാം.
കടകളിൽനിന്ന്, എനിക്ക് പഴങ്ങളും കിട്ടി..
കൂടുതലും പച്ചക്കറികൾ തന്നെ,
ചിലപ്പോൾ പാൽക്കട്ടിയും. പക്ഷേ അത് അപൂർവമാണ്.
ഒരുപാട് ആപ്പിളുകൾ ഞാൻ തിന്നു..
ഇവിടെ വേണ്ട ആപ്പിളുകൾ എനിക്കു കിട്ടും
- എത്ര ആപ്പിൾ തിന്നും ഒരു ദിവസം? - 6 അല്ലെങ്കിൽ 7.
ഇതാണോ പ്രധാന ആഹാരം?
റൊട്ടിയും കഴിക്കും.
4 മണിക്ക് എഴുന്നേൽക്കും, തീവണ്ടിയിൽ കേറും.
പാരീസിൽ 5:45 -ന് എത്തും.
6 നും 7നും ഇടയ്ക്ക്,
തലേദിവസത്തെ റൊട്ടി മൊത്തം അവർ പുറത്തു കളയും.
ബേക്കറിയ്ക്കടുത്തുള്ള ഒരു കുപ്പത്തൊട്ടി കണ്ടുപിടിക്കാമെങ്കിൽ,
സാൻഡ്‌വിച്ചും റൊട്ടിയും എല്ലാം അതിൽ കാണും.
എല്ലാം കാണും.
ധാരാളം റൊട്ടി ഞാൻ കഴിക്കും. അതാണു മുഖ്യാഹാരം, അതിൽ നിറയെ മാംസ്യവും കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുമാണ്.
സമതുലിതാഹാരത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ചിന്ത..കുറച്ച്...
- അസ്വാഭാവികമല്ലേ? - അതെ.
ഞാൻ ജീവശാസ്ത്രം പഠിച്ചിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട്,
കുറച്ച് സ്വാഭാവികവുമാണ്, ആഹാരകാര്യത്തിൽ..
ഞാൻ മുൻപ് പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു.
എനിക്ക് ബിരുദാനന്തരബിരുദമുണ്ടെന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചവർക്ക്,
പണത്തിനായി ഞാൻ പേപ്പർ വിൽക്കുന്നതെന്തിനാണെന്ന് മനസിലാവുന്നില്ല.
കടലാസുകളും മാഗസീനുകളും ഞാൻ തെരുവിൽ വിൽക്കുന്നുണ്ട്..
ചിലപ്പോഴൊക്കെ തീവണ്ടി നിലയത്തിനു മുന്നിൽ .
50% ആളുകളും നിരക്ഷരരായ,
ഒരു അഭയകേന്ദ്രത്തിലാണ് എന്റെ താമസം.
മാലിയിൽനിന്നും സെനഗലിൽനിന്നുമുള്ള അഭയാർത്ഥികളാണ് ഭൂരിപക്ഷം.
8 വർഷം മുൻപാണ് ഞാനിവിടെ എത്തിയത്,
6 വർഷമായി ഇവരെ എഴുതാനും വായിക്കാനും പഠിപ്പിക്കുന്നു.
സ്കൂളിന്റെ ഭാഗമൊന്നുമല്ല, എനിക്ക് വരുമാനവും ഒന്നും കിട്ടാറില്ല.
എല്ലാ വൈകുന്നേരവും 6:30, 7:00 മണിക്ക് തുടങ്ങും....
8:30 / 9:00 വരെ പഠിപ്പിക്കും.
സ്വന്തമായി ക്ലാസുമുറിയുണ്ടാക്കി, അതിനെ അയാൾ അലങ്കരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു.
വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് താത്പര്യമുള്ളപ്പോഴൊക്കെ വന്ന് പഠിക്കാം.
എക്, ഇക്, ഐക്, ഓക്...
ഉദാഹരണം നോക്കൂ,
ഒരു നിശാ - കാല, പ്ര - വർത്തനം.
അതെ, ഒരു നിശാകാല പ്രവർത്തനം
“നോക്റ്റുണൽ” എന്നുവച്ചാൽ എന്താണർത്ഥം?
വിജയം? വിജയമെന്നു പറഞ്ഞാൽ...
നല്ല പെരുമാറ്റംപോലെയുള്ള പ്രവൃത്തി?
ഇത് ജീവിതത്തിൽ മുന്നേറാനുള്ളതാണ്.
അങ്ങനെ മുന്നേറിയ ചിലർ.
- സെലിൻ ഡിയോനെ (പാട്ടുകാരി) പോലെയോ? - അതെ.
പ്രശസ്തി?
പക്ഷേ, ഇത് മുന്നേറാനുള്ള കഠിനമായ...
ആഗ്രഹമാണ്.
അതെ, അങ്ങനെ മുന്നേറിക്കഴിഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ വിജയിച്ചു..
ഉപ-കാരമുള്ളl...ഒരു ഷട്-പദം,
അതെന്താണ്?
ഒരു പാറ്റ.
അത് ഉപകാരമുള്ളതാണോ എന്നെനിക്കറിയില്ല, പക്ഷേ.....
അതൊരു ഷട്പദമാണ്.
അയാളെ കണ്ടത്,
എന്നെ നന്നായി സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അഭയകേന്ദ്രത്തിലെ അയാളുടെ സ്വമേധയാ ഉള്ള രാത്രികാല,
പഠിപ്പിക്കലും..അതിനെപ്പറ്റി അറിയാനെടുത്ത സമയവും.
പ്രാധാന്യമുള്ള മറ്റു കാര്യങ്ങൾ ഇതിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്.. .
വില്ലിഫ്രാഞ്ചിലെ മ്യൂസിയം അധികൃതരോട് ഞാൻ സംസാരിച്ചു..
ഹെഡോയിന്റെ ഒരു ചിത്രം അവരുടെ.. കരുതൽശേഖത്തിൽനിന്ന് ..
പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നതിനായി..
അതിന്റെ കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലുമുള്ള ഒരു പകർപ്പ് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
മ്യൂസിയം പരിപാലകയായ ബ്രിജിറ്റിനെയും അവരുടെ സഹായി ജൂലിയെയും
ശല്യപ്പെടുത്തേണ്ടിവന്നു, കെട്ടിപ്പൂട്ടിവച്ചിരിക്കുന്ന ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ,
ഞാൻ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ ആഗ്രഹിച്ച ചിത്രം തിരയുന്നതിന്..
‘കൊടുങ്കാറ്റിനുമുൻപ് ഓടിപോകുന്ന പെറുക്കിയെടുപ്പുകാർ’.
കാറ്റിന്റെ ആവേശത്തോടെ ക്യാൻവാസിൽ..
ആഞ്ഞടിക്കുന്ന അവരെ വിശാലമായ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ കാണുക..
അത് വളരെ സന്തോഷകരമായിരുന്നു.
പരിഭാഷ : വെള്ളെഴുത്ത്
എംസോണ്‍ റിലീസ് - 1215 http://www.malayalamsubtitles.org/ www.facebook.com/msonepage